Καμία άλλη πρωτεύουσα δεν είναι τόσο εξοικειωμένη, τόσο βαθιά χωμένη μέσα στα αμπέλια.
Τα πάνω από 6.000 στρέμματα φυτεμένων αμπελώνων στην Βιέννη, την κάνουν να μοιάζει από άλλο ανέκδοτο.
Ακόμα και σε κατοικημένες περιφέρειες, κοντά στις γραμμές των τραμ, στην καρδιά της πόλης, στους παρακείμενους λόφους, είναι κάτι που δεν μπορεί εύκολα να το συνηθίσει το μάτι, καθώς παραείναι καλό γιά νά’ναι αληθινό.
Κι όμως, συμβαίνει.
Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι αν κάποιος φυτέψει Riesling στον κήπο του, θα κάνει τον Prager, τον Nigl και τον Salomon και τον F. X. Pichler να τρέμουν..
Wiener Wein, Bιέννη, Αυστρία
Riesling
Μέτριο λεμονί στην όψη γιά ένα κρασί από ένα τέτοιο οινοποιείο, με σέβας γιά την βιολογική καλλιέργεια όπως δηλώνει.
Βαριά, δύσκολη, τροπική αίσθηση στη μύτη, με πεπόνι, μπανάνα και τσιχλόφουσκα να ξεχωρίζουν.
Ώριμα πυρηνόκαρπα και spicy βοτανικά στοιχεία.
Γεμάτο στον ουρανίσκο, φαίνεται να έχει δεχτεί εκτενές bátonnage δείχνοντας αρκετό λίπος, με ζυμώδες άρωμα, ενώ η οξύτητα είναι σε καλά επίπεδα, χωρίς όμως να πιάνει τα πολύ υψηλά standards που μας έχει συνηθίσει η ποικιλια.
Βερύκοκκο, ώριμα εσπεριδοειδή, ανανάς και πολύ ορυκτό που προσιδιάζει σε κιμωλία, ενώ η τσιχλόφουσκα ακολουθεί κι εδώ, όπως και η γενικότερη αίσθηση του βάρους που εντοπίστηκε στη μύτη.
Επίγευση προς μακρά, mineral, ελαφρώς αλκοολική.
Θέλει λίγο χρόνο γιά να ξεκλειδωθεί.
Δύσκολα θα τείνει προς το θαλασσινό στοιχείο, τουλάχιστον σ’αυτή την φάση της ζωής του, εκτός αν πρόκειται γιά λιπαρά ψάρια ή κάτι με έντονη γεύση.
Λευκό κρέας, με προτίμηση στο γουρουνάκι.
