Κάτι κουρασμένα παλληκάρια.
Είναι τα παλαιά κούτσουρα που στέργουν γιά λίγη ζωή ακόμα.
Είναι τα γηραλέα ριζώματα, στάλες ήλιου και ύδατος που αναζητούν.
Είναι που, όμως, όταν ο καιρός το επιτρέπει, λεβέντικα κελεύσματα τα οδηγούν στην δόξα.
Και είναι που, παρότι ευάλωτα μέσα στην πρεσβυτερική ευαισθησία τους, η γεροντική μνήμη τους δεν λαθεύει όταν η εσοδεία δεν προσφέρει τα μέγιστα.
Ποικιλιακός Οίνος Καβάλας, Μυρτόφυτο Καβάλας, Μακεδονία
Ροζακί
Μέτριο λεμονί.
Αρκετά πυκνή μύτη. Λευκόσαρκα αρώματα από μήλο και αχλάδι, τα λιπαρά ανοιχτόχρωμα άνθη αποτιμούν το ελαιώδες του πράγματος, το περιρρέον περιβάλλον πικάντικο στα μπαχάρια του και με λευκό και πράσινο πιπέρι, υπάρχει μιά μακρινή υποβολή από άγουρα κόκκινα φρούτα που μετά βίας γίνεται αντιληπτή, το πράσινο τσάϊ δίνει τον παλμό της βοτανικότητας η οποία χωρίς να επιβάλλεται δίνει ισχυρή υπόγεια διαπίστευση.
Συμβαδιζόμενη ηπιότητα, καλή έκφραση του φρούτου με ίσως λίγο περισσότερο βάρος στο λευκό κεράσι Αρχαγγέλου και στο φυρίκι που δίνει κοκκινάδα, και αναντίλεκτη ορυκτή διάθεση στον ουρανίσκο. Παρότι εγγενώς γλυκερολικό το σταφύλι, αποτυπώνει με φειδώ το γνώρισμά του αυτό, με αποτέλεσμα έναν μετρίου βάρους, ελαφρά και όχι πασίδηλα λιπαρό όγκο. Μέτρια οξύτητα. Μπορεί όμως και φέρνει βόλτα το οργανοληπτικό περιεχόμενο με άνεση, το χαμηλό αλκοόλ δείχνει συμπάθεια προς τα ελαφρά πεδία, η ορυκτή φύση του συναινεί πλήρως. Πικάντικο, πιπεράτο, υπόσυχνα βοτανικό κι όμως δείχνει τονισμένο εκεί.
Καλή, πάνω από μέτρια επίγευση, ασφαλώς ορυκτή, συνεχίζει αδιάλλειπτα να μεταφέρει τα πιπέρια, τα spicy μπαχάρια και βοτανικά χαρακτηριστικά στο φρούτο, κι εκείνο, παρότι με λευκή καρδιά, ενδύεται μιά ερυθρόφρονη επίφαση με άκρα επιτυχία.
Εύκολο στο τραπέζι, από ψάρια όχι ιδιαίτερα μεγάλων εντάσεων και θαλασσινά, σε πουλερικά και λευκό κρέας με απαλές λευκές σάλτσες, ήπιες ανοιχτόχρωμες κρεμώδεις σως γιά τα ζυμαρικά, και με μαμαδέ όμως με αυγολέμονο θα τα καταφέρει περίφημα, βάλτε στο νου λαχανοντολμάδες.
