Ποιητική απόδοση.
Η Μικρά Θήρα ως φιλολογικός νεολογισμός.
Η αποκομμένη Σαντορινιά γη που πάτησε σε εγγράματα μονοπάτια.
Ό,τι λυρικό κι αν ενστερνίστηκε αυτή η μικρή κουκίδα στο Αιγαίο, δεν αποχωρίστηκε ποτέ από την πρωτόλεια συνθήκη της στάχτης και τής ελαφρόπετρας.
ΠΟΠ Σαντορίνη, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί με πρασινωπές ανταύγειες.
Χαρακτηριστικά ορυκτά τμήματα αποδρούν στην μύτη, προς αισθητηριακή πραγμάτωση. Επίφαση ιωδιούχου αρμύρας, ήπια τσακμακόπετρα την συνιστούν. Ο πυρήνας δίνεται με εσπεριδοειδή διάθεση, ανοιχτόχρωμοι κιτρινωποί καρποί και λουλούδια τής οικογένειας, τον συνάγουν ικανά. Υπάρχει περιρρέουσα αίσθηση λιπαρότητας, που ίσως αποτιμάται με κρέμα και γλάσο λεμονιού. Ζωηρά πικάντικη σε μπαχάρια και βότανα, παρ’όλ’αυτά προτιμάει να το περάσει ήσυχα. Ξινόμηλο και gooseberry τήν πρασινίζουν όμορφα, με μιά εξαιρετικά χαμηλής συχνότητας -και μάλλον πιό πολύ από φύλλα- lime ιχνηλασία.
Απολύει αυστηρότητα στο στόμα, αν υπήρχε τέτοια ως οσφρητική προδιάθεση. Τα 3,5 g/lt σάκχαρα φαντάζουν αρκετά γι αυτό το κρασί, όσο κι αν προσπαθούν να δραστηριοποιηθούν το όντως χαμηλό 3,05 pH που θυμίζει Σαντορίνη, αλλά και το συμπαθητικό για το νησί, 6,1 g/lt ολικής οξύτητας. Χωρίς να είναι αναποτελεσματικά, προσδίδεται μιά γλυκερή αίσθηση, συν το γεγονός ότι η πολύμηνη παραμονή με τις οινολάσπες -με συχνή ανάδευση φαντάζομαι- δημιούργησε περαιτέρω ηδυτική πρόσληψη, αφού ο πολυμεριμός αμινοξέων και πρωτεϊνών, μεταφράζεται αισθητηριακά ως γλύκα. Αυτό διόλου δεν σημαίνει πως δεν υφίσταται μιά καλή ισορροπία και μιά ευχάριστη νοστιμιά από το σωστά αποδιδόμενο φρούτο -τουναντίον-, αλλά τού αφαιρείται ένταση, κραδασμός και νεύρο, παρόλη την επίμονη ορυκτή γραμμή που το περιδιαβαίνει, στον λιπαρό, φουντωτά μέτριο όγκο.
Λίαν ικανοποιητική επίγευση, αρκετά πάνω από μέτρια, με εμφανές φαινολικό κράτημα που την στεγνώνει ελαφρά, μα και ορυκτό παλμό που την ανορθώνει. Σημαντικά πιό πικάντικη εδώ σε μπαχαρένιο και βοτανικό τόνο, σχεδόν έντονα πιπεράτη, έχει προς το τέλος και σε χαμηλό κατώφλι, χλωρούς ξηρούς καρπούς. Η πραγματική δυναμική τής -καλυμμένα- υψηλής οξύτητας, είναι διακριτή μέσα στην ήπια αλκοολική θέρμη που την περιβάλλει, προβάλλοντας ξινόμηλο μέσα στην γλύκα.
Καθόλου απίθανη μιά μετατόπιση προς το καλύτερο στο μέλλον.
Διαπιστωμένα, η γλύκα φαίνεται με περισσότερο με φαγητό παρά όταν δοκιμάζεται μόνο του το κρασί. Τηγανητά μύδια με κουρκούτι, γιοβαρλάκια με σάλτσα αυγολέμονο, μαρινάτος γαύρος με πράσινη πιπεριά και ελιές τουρσί, λιπαρά ψάρια όπως μιά στήρα στα κάρβουνα, φάβα Σαντορίνης με κάπαρη και λιαστό χταπόδι, πουρές ρεβυθιού με ψητή σουπιά.
