Από την εποχή της αθωότητας.
Βγαλμένα παρτέρια του χρόνου.
Οι κήποι παλαιών εποχών που δεν μίσεψαν.
Το Μαύρο Καλβρυτινό, αλέρωτο αποτύπωμα που αρνήθηκε να ξεθωριάσει.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Άνω Διακοπτό Καλαβρύτων, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Μαύρο Καλαβρυτινό
Ανοιχτό προς μέτριο, διαπερατό ρουμπινί.
Μιά μικρή διοξειδιακή αίσθηση cola, εισάγει σε λεπτά καραμελένια αρώματα ανοίγοντας κατόπι τον ντελικάτα ρουστίκ οσφρητικό δίαυλο. Κι αυτό γιατί κόκκινα αγριολούλουδα και παπαρούνες σε αυτόν τον λιβαδερό καμβά, συνυπάρχουν με χόρτα, βοτανα μυριστικών και μη, ειδών, ενώ δεν λείπει το ζωϊκό στοιχείο, που όμως δεν υπερκαλύπτει, τουναντίον προσθέτει όμορφα. Τα μικρόρωγα κόκκινα δασικά φρουτάκια, λες και πλέουν σε λικέρ κράνο, γλυκά μπαχάρια, μόκα, Fererro Rocher και μαρόν γλασέ, περιβάλλουν.
Φρέσκο, ξεσηκωτικό και ταυτόχρονα απαλυντικό στον ουρανίσκο, ένα ερυθρό πλασμένο με λευκούς συνειρμούς και ραφινάτα υλικά, ένα κρασί που θα μπορούσε να είχε γεννηθεί στην καρδιά της κεντρικής Ευρώπης. Ζυγισμένος εξαιρετικά, μέτριος όγκος, δροσερή, φεγγοβόλα οξύτητα που άφησε πολύ πίσω της το μέτριο ύψος, απαλές, γλιστερές τανίνες που του δίνουν εσωτερική δομή χωρίς κραύγασμα γιά το κυνήγι δύναμης και επιβολής. Υπάρχει μιά ένδον πηγή ενέργειας στο όνομα της λεπτής ορυκτής γραμμής που το διατρέχει μαζί με μιά κρυφή διοξειδιακή υποβοήθηση, και το φρούτο, αγριωπά νόστιμο με τα ανθικά, βοτανικά και ελαφρότατα ζωϊκά ίχνη, δίνει μιά έντεχνη αρωματική γευστικότητα, περιστοιχιζόμενη από μπαχαράτα, μόκα και λοιπά στοιχεία.
Πολύ καλή επίγευση, αβίαστα δροσερή και ορυκτή. Μην χάνοντας στιγμή την κεραία της, εκείνη του γλυκόξινου κόκκινου ανθικού φρούτου με τα βοτανικά, φυτικά και ζωϊκά εμβάσματα, αφήνει μιά γλυκιά μόκα και σοκολατένια στιγμή να περάσει.
Εξαίρετο σαν απεριτίφ και δροσισμένο στους 12-14 βαθμούς, δεν ξεχνάει την γαστρονομική του φύση και διαδρομή, αφού πάει με πλειάδα ντοματένιων θεμάτων, περιλαμβάνοντας ζυμαρικά με χοιρινό, μαύρα βραχόψαρα με ζαρζαβατικά, οστρακόδερμα, αλλά και πολλά άλλα,
