Τετραήμερος απορροή.
Ένα δράμι Λημνίας Γης ξεπήδησε από την φλούδα.
Από χώματα ζεστά από το εργαστήρι του υπεδάφους.
Η ηφαιστειακή τέφρα θρέφει αιώνες τώρα τα σταφύλια του Αλεξανδρινού Μοσχάτου.
ΠΟΠ Λήμνος, Άγιος Δημήτριος Λήμνου, Βόρειο Αιγαίο
Μοσχάτο Αλεξανδρείας
Μέτριο χρυσαφί.
Γνήσια, υπέροχη Μοσχατίλα αναβλύζει από το ποτήρι. Μιά πολύ ωραία -υπόκωφη- δερματική νύξη με ζωϊκή απόληξη, σε ιδιαίτερα χαμηλό κατώφλι, αγκαλιάζει τα αρώματα. Γλυκό τού κουταλιού περγαμόντο, γλυκό σταφυλάκι επίσης, πορτοκαλόμελο, lemon pie και μαρμελάδα βερύκοκκο, αναδιφούν μαζί με κίτρινα καραμελωμένα λουλούδια τον πλούσιο μπαχαρένιο και βοτανικό κόσμο.
Μιά εξαιρετική αποτίμηση τής τετραήμερης επαφής με τα φλούδια, λαμβάνει χώρα στον ουρανίσκο. Και μπορεί θεωρητικά η εκχύλιση να χαμήλωσε την οξύτητα, αλλά αυτό δεν την απέτρεψε από να μπεί στο πετσί των αρωμάτων, να τα αναγνώσει βαθιά, και να δώσει μία ανατασιακή νότα από μέτριο ύψος. Και εκεί, στέκεται ο παράγων ηφαιστιακό υπέδαφος, για να προσδώσει ελαφράδα και ορυκτό ανασήκωμα, μέσα σε ένα πηχτό, μελένιο γίγνεσθαι που φλερτάρει με την έννοια τού γλυκού, παρότι τα σάκχαρα ιδιαίτερα χαμηλά, η γλυκερόλη όμως όχι. Υπάρχει βάθος, όμορφη εκφραστικότητα και γενναία, ορίτζιναλ νοστιμιά τού Μοσχάτου χωρίς αρωματικές υπερβολές, σε έναν λιπαρό, ελαφρά πάνω από μέτριο όγκο. Υφέρπει διαρκώς, μιά κομψή, αδιόρατη καπνίλα με γήϊνη περίπτυξη.
Η πολύ καλή επίγευση που εκτείνεται πολύ πάνω από μέτρια, αποπνέει εν τέλει φρεσκάδα υπό την ορυκτή καθοδήγηση, και όχι μόνο. Σχεδόν ανεπαίσθητο φαινολικό κράτημα, δεν δεσμεύει την αλήθεια των μελένιων και συν αυτώ, αρωμάτων, να βγούν στην επιφάνεια με μπαχαρένιο και βοτανικό πρόσημο.
Πολύ ωραία η αισθητική τής ετικέτας.
Γιά ιδιαίτερα πράγματα. Χοιρινό με βερύκοκκα, φραγκόκοτα με πορτοκάλι, λεμονάτο μοσχαράκι στην κατσαρόλα, χυλωμένο με πατάτες και φρέσκια ρίγανη, μπαρμπούνι σαβόρο. Θα το τολμούσα άνετα με καπνιστό σκουμπρί.
