Το καλυβάκι του Μπάρμπα Γιάννη.
Μιά προφυλλοξηρική ιστορία εκατόν ένα χρόνων.
Κι’αν καλυβάκι δεν υπήρξε στην πραγματικότητα, αυτό δεν παίζει και πολύ ρόλο.
Θα μπορούσε να είναι ένα θαυμάσιο story-telling, από αυτά που μας λείπουν, και από αυτά που γιγάντωσαν την φήμη αμπελοτοπιών, περιοχών και οίκων στην Ευρώπη και όχι μόνο, διανύοντας παράλληλα την γραμμή συνδεσιμότητας με το παρελθόν.
Και το παλιό block στο απομακρυσμένο Αμύνταιο, προσφέρεται ιδανικά γι’αυτό.
ΠΟΠ Αμύνταιο, Αμύνταιο Φλώρινας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί.
Κομψή, κρυστάλλινη μύτη κόκκινων λουλουδιών, την οποία σπιλώνει επιθυμητά μία κεντριστική υπόμνηση jamon αλλά και μιά εμβολή ψημμένων βολβών. Βαθύ, μπαχαράτο κόκκινο φρούτο κερασιών και αποξηραμένων cranberries και goji berries, με υπόγεια γήινο υπαινιγμό, ενώ η βοτανική και φυτική διάσταση δεν απασχολεί, τουλάχιστον με επίταση.
Ήπια γεμάτο και με ήπια ένταση, ευχάριστο, αρκετά νόστιμο στον ουρανίσκο, και με την φρέσκια, ζωηρή οξύτητα να προκρίνει το νωπό ή ημιαφυδατωμένο cranberry με την όξινή του διάσταση, έναντι του υπόλοιπου κόκκινου μπαχαρένιου φρούτου, και να τραβάει μαζί του μιά υφέρπουσα πράσινη φυτική γραμμή, που δεν πείθει απόλυτα γιά τις ώριμες προθέσεις της, ενώ με την ώρα γίνεται επιδραστική. Περιρρέον ανθικό περιβάλλον με πολύ μικρότερη από την μύτη επιρροή, ενώ η kinky στίξη του jamon και του ψητού σκόρδου, του δίνει funky νότα. Οι τανίνες πολύ σωστά δουλεμένες, δεν ενοχλούν καθόλου, ενώ οι ορυκτές του καταβολές δίνονται απερίσπαστα.
Καλή σε μάκρος επίγευση, ιδιαίτερα ορυκτή, με μιά μικρή γωνία από τις τανίνες.
Βαίνει καθοριστικά φυτικά με μιά διακριτή bitter, πράσινη προσέγγιση, ενώ η χαμηλόσυχνη ζωικότητα συνεχίζει να υφίσταται.
Πιό πολύ Ξινόμαυρο από άλλες φορές, αλλά και πάλι θα έτρωγα τα μούτρα μου σε τυφλή δοκιμή, ποντάροντας σε Pinot, μάλλον από Καμπανία.
Δυνατό στο τραπέζι, δεν προβληματίζει, αρκεί να μην υπάρχει δυνατό γκλασάρισμα και επίφαση γλύκας στο φαγητό, καθώς ρέπει προς το πράσινο στοιχείο.
Από χοιρινό κότσι με λάχανο στην κατσαρόλα, τηγανιά με πράσινες πιπεριές και κασέρι, κατσίκι με αγκινάρες, μέχρι αρνάκι με chimichurri και μοσχαρίσιες με πέστο.
Εξαίρετη επιλογή η κοιλιά τόνου ή τα μαύρα βραχόψαρα με κοκκινιστή σάλτσα λαχανικών.
