Ένας εικονοκλάστης στο Μόσελ.
Η de profundis άποψή του γιά την εξαγωγή στο έπακρο των στοιχείων ενός terroir, τον θέλει ως έναν επιδραστικό αναθεωρητή.
Τόσο, που ήταν αδύνατον να δεχτεί αυτό που συνέβη, όταν ο νόμος έδωσε το ελεύθερο γιά να συγκολληθούν κάτω υπό μία ονομασία αρκετά διαφορετικά terroirs.
Ήταν το 1971, όταν η άκαμπτη Γερμανική νομοθεσία έδειξε υπερβάλουσα ελαστικότητα βαφτίζοντας ”Marienburg”, το οποίο ήταν το αρχικό Lieu-dit δύο εκταρίων, μία ολόκληρη έκταση 25 εκταρίων απαρτιζόμενη από διαφορετικά μικροκλίματα, άλλους τύπους εδαφών και διαφορετικών χρωμάτων σχιστόλιθων, όπως και ετερόκλητων εκθέσεων στον ήλιο, αποστράγγισης και κλίσεων.
Αυτή η αυθαίρετη ενοποίηση έκατσε πολύ βαριά στον Clemens, που πήρε την κατάσταση στα χέρια του, επιμερίζοντας τα 16 εκτάρια που του ανήκουν από την ολότητα των 25, ενός από τα καλύτερα αμπελοτόπια στο Μόσελ, στην διαφοροποίηση που τους αξίζει.
Το Falkenlay, που βρίσκεται ανάμεσα στον μπλέ και κόκκινο σχιστόλιθο των Farhlay και Rothpfad, με τον γκρι χρωματισμό του, δίνει ύψιστης ποιότητας γλυκά κρασιά ευγενούς σήψης, γι’αυτό και πολλές φορές τα εκπληκτικά ξηρά του έχουν επίφαση από βοτρυσμένες νότες.
Ο Clemens, πιστός στην φιλοσοφία και προσέγγισή του, τα οινοποιεί φυσικά με αυθόρμητη ζύμωση, εντελώς αφιλτράριστα και ακολλάριστα, στα γηραιά χιλιόλιτρα βαρέλια, με το πιό νέο να είναι 50 ετών, αρκετά από τα οποία έχουν φτιαχτεί από τον πατέρα της συζύγου του, Rita.
VDP Grosses Gewachs Trocken, Punderich, Mosel, Γερμανία
Riesling
Μέτριο προς βαθύ λεμονί.
Πλούσια, πανηδονιστική, γενναιόδωρη μύτη γλυκών πυρηνόκαρπων, ζαχαρωμένου ανανά, ξύσματος lime, υποψίας μαρμελάδας βερύκοκκου και μελιού λεμονιάς, με ορυκτές, σχιστολιθικές μνήμες σε δεύτερο πλάνο και αχνή πετρόλ επίφαση.
Συγκρατημένα γεμάτο στο στόμα, με την κοτσανάτη οξύτητα σε σθεναρά υποστηλωτικό ρόλο.
Τα εσπεριδοειδή με πιό ενεργή επίδραση, ενσαρκώνονται μερικώς με γλυκό του κουταλιού περγαμόντο, δίνουν σκούντημα με ένταση και διάρκεια στην ένταση, στα ώριμα πυρηνόκαρπα που έχουν αιχμή το βερύκοκκο, ενώ έρχεται μιά αυξανόμενη υποψία κόκκινων φρούτων που απλά περιμένει την σειρά της χρονικά γιά να εκδηλωθεί.
Ορυκτά γραφιτένια στοιχεία με υπόπικρα πικάντικα βότανα και στην μακρά φαινολική επίγευση, που δίνει εντύπωση ξύσματος μολυβιού καθώς επαναφέρει λευκόσαρκες μνήμες.
Επιδεικνύει μεγάλη ισορροπία, παρότι πολύ νέο και ασχημάτιστο, από την πενταετία και εντεύθεν θα αρχίσει να δείχνει πραγματικό χαρακτήρα.
Χοιρινό ράτσας με βουτυράτες σάλτσες και ξύσμα πορτοκαλιού, ιππόγλωσσος στη σχάρα, καλκάνι ala meunière, άγρια πέστροφα με κρεμώδη σάλτσα, κυνήγι λαγού.
