Απομόνωση / ή πως αλλιώς, μιά λέξη που τις περισσότερες φορές έχει αρνητική ή και φοβική έννοια, να λαμβάνει μιά τόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία.
Εν προκειμένω και όσον αφορά της ποικιλίες αμπέλου, η απομόνωση στα νησιωτικά περιβάλλοντα, κρίνεται από ευεργετικά, άκρως ενθουσιώδη, όσον αφορά πάντα τα αποτελέσματα, εώς διθυραμβικά σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά σε καμιά περίπτωση αδιάφορα.
Τα κλειστά οικοσυστήματα, υπαίτια γιά την απομόνωση αυτή, έχουν στην πάροδο των χιλιετηρίδων, προσαρμόσει, εξελίξει και τελειοποιήσει έναν οργανισμό, που από την φύση του σαν αναρριχόμενο φυτό, είναι ευέλικτος στις φυσικές επιλογές και όχι μόνον, σε αξιοθαύμαστα σημεία.
Αρκεί να στρέψει κανείς το βλέμμα του στις θάλασσες που βρέχουν ένθεν κακείθεν τον ηπειρωτικό κορμό της χώρας και να αναλογιστεί το πόσο ιδιαίτερες και ιδιοσυγκρασιακές είναι οι ποικιλίες του Αιγαίου και του Ιονίου και θα παυθεί οποιαδήποτε αντίρρηση επ’αυτού.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Οία, Σαντορίνη, Κυκλάδες
Αηδάνι
Μέτριο λεμονί.
Πολύ νεανική εσπεριδοειδής, ανθική μύτη σαν πρώτη άποψη, πρωτού το λευκόσαρκο στοιχείο κάνει αισθητή την παρουσία του και φυσικά προτού ο ορυκτός χαρακτήρας ξεδιπλωθεί αμέριστα, συνεπικουρούμενος από το πικάντικο βοτανικό στοιχείο, την αίσθηση βολβών να δίνουν μιά γήινη χροιά και να διαστρωματώνουν την πολυπλοκότητα.
Πολύ νόστιμο και γεμάτο στο στόμα, διακυρήττει έναν ευδαιμονισμό παραπλήσιο του Βορρείου Ροδανού, αλλά σαν ένα νησιωτικό alter ego των σπουδαίων Marsanne και Roussanne.
Ισορροπημένη οξύτητα στην γεμάτη, λιπαρή αίσθηση του βερύκοκκου και του ζαχαρωμένου ανανά που διακρίνονται ανάμεσα στα spicy βότανα, το ορυκτό και τα ξύσματα εσπεριδοειδών.
Πολύ καλή σε μάκρος επίγευση, με το λίπος του bâtonnage να δίνει μάκρος και την ευχάριστη επαναφορά του ορυκτού να δίνει αλμυρότητα και ξύσμα μολυβιού, μέσα στον πικάντικα βοτανικό προσδιορισμό με αρκετή φαινολική πικρίλα.
Σκορπιός στα κάρβουνα, χτένια ψητά με βούτυρο και μαυροπίπερο, γεμιστοί κολοκυθανθοί με ανθότυρο, spicy παέγια με θαλασσινά, ψητό συκώτι πεσκανδρίτσας ή βλάχου.
