Μικρό Ροκέ.
Γενναία κερδισμένη παρτίδα.
Η πολυτιμότητα περιφρουρείται ως κόρη οφθαλμού.
Ένα ανάλαφρο ηφαιστειακό άγγιγμα, και η πεμπτουσία της αρχέγονης Λημνίας Γης ποτίζει το είναι.
ΠΟΠ Λήμνος, Άγιος Δημήτριος Λήμνου, Βόρειο Αιγαίο
Λημνιό
Ανοιχτό ρουμπινί, διαπερατό, με διακριτική γκρενά ανταύγεια.
Μεθυστική απόκριση τής Λημνίας σταφυλής στην μύτη. Μουλιάζονται όλα σε λικέρ τριαντάφυλλο, σαν προμετωπίδα όλου τού ανθικού πέπλου. Υγραίνονται απ’αυτό, λιαστές φράουλες, αφυδατωμένα goji berries και cranberries, ενώ ώριμες εκδοχές αυτών των φρούτων μπορούν να σχηματοποιηθούν επίσης στην αντίληψη. Υφέρπει ένα ντελικάτο βοτανικό ίχνος. Υψηλό μέτωπο γλυκών μπαχαρικών, μοσχοκάρφι και κανέλα ταυτοποιούνται πάραυτα, μόκα, Viennois, sour cherry mi-cuit, φέρνουν στο νου γλύκα από καφέ και σοκολάτα.
Μέλι στο στόμα, πρόκειται για μία δαντελένια, εξόχως αισθησιακή και αιθέρια καταγραφή τού μαγικού αρχαίου σταφυλιού. Αέρινος μέτριος όγκος και εκμαυλιστική νοστιμιά, που προσμετρά με υπέρκομψη λεπτομέρεια όλη την φρουτώδη και ανθική πανδαισία, μην ξεχνώντας την διαμπερή κατά μήκος τού σώματος, μπαχαρώδη αύρα. Η οξύτητα δεν χρειάζεται να κάνει πολλά -αρκετά όμως για να φέρει στην πρόσληψη σαγκουΐνι και λίγο νωπό cranberry-, υπάρχει μία φυσική ανατασιακή ενέργεια που την εμπερικλείει χωρίς να την τονίζει ιδιαίτερα, λες και το κρασί ελαφραίνει μόνο του, ή όχι και τόσο μόνο του, αφού η ορυκτή υποβολή είναι πανταχού παρούσα. Μεταξένιες, αφανείς τανίνες, υπογραμμίζουν την απαλή, καθάρια ακτίνα του.
Μακρά, απίστευτα απολαυστική επίγευση, με ορυκτό διεμβολισμό, την οξύτητα σε παράσταση αυθεντικότητας, όλα εκεί, όλα μαζί.
Καραμπινάρα μεγάλη στο τραπέζι, πάει με τα πάντα, κρέας, σκληροπυρηνικό κρέας, κιμά, λαδερά, κόκκινα ψάρια, φέτες μαύρων ψαριών με κοκκινιστή σάλτσα, κίτρινα σκληρά πιπεράτα τυριά, αστακομακαρονάδα, ριζότο οστρακόδερμων, ντοματένιο σαγανάκι γαρίδας και μυδιών, άπιαστο σαν απεριτίφ, ελαφρά δροσισμένο.
