Ιπποτική Κρανιά.
Φράγκικα μυστικά στην Άλω των Νεφών.
Η προάσπιση τής παρακαταθήκης τής γης τής αχλής ανάμεσα στα δύο ποτάμια.
Στις Ολύμπιες πλαγιές, το διακύβευμα τής απόλυτης διατήρησης τής Μπορντολέζικης τάξης, μπορεί να κοιμάται ήσυχο -ο αόρατος σταυροφόρος δεν έστερξε να τιμωρήσει Σαρακηνούς, τίμησε Άγιες Γενιές παράδοσης.
ΠΓΕ Κρανιά, Κρανιά Ολύμπου, Λάρισα, Θεσσαλία
Cabernet Sauvignon 68%, Merlot 32%
Βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Μεθυστική Κρανέα διατύπωση στην μύτη, με ηδονισμό όχι τόσο συνήθη για τα αυστηρά δεδομένα τής ετικέτας. Ανθική μέχρι την άκρη, με ερυθρά, μελανά και μπλε-μωβ λουλούδια, και με μιά αριστοκρατική, ευγενή βανίλια να τυλίγει διακριτικά. Κόκκινα και μαύρα κεράσια, ώριμα βύσσινα, σκούρα δαμάσκηνα βανίλιες, blueberries και μαύρα φραγκοστάφυλα, μιά ιδανική φρουτένια συνθήκη ανάμεσα στο ερυθρό και στο μαύρο. Υπάρχει διάχυτη μιά βοτανική, μυριστικών φρυγάνων, αλλά και φυτική γραμμή η οποία εισρέει απαλά, αρκετή όμως για να παίζει συντονιστικό ρόλο. Δέρμα, γραφίτης, lead pencil, μαντέμι, ιώδιο, μελάνη και αρμύρα, παράπλευρα στοιχεία που ορίζουν ποικιλιακά. Σκούρα σοκολάτα και black roasted καφές, αρκετό πιπέρι και λίγα γλυκά μπαχάρια, για τη υπόλοιπη ολότητα τού πολύ μετρημένου, στυλάτου βαρελιού.
Το Θωρηκτό διέχισε θάλασσες πυγμής, κίνησε να θραύσει πάγους από σιδηρούν ψύχος άκαρδης σκληρότητας. Στο στόμα, το κρασί παραδίδει μαθήματα πληρότητας και ασφαλούς ποικιλιακού διατυμπανισμού, αλλά αυτήν την φορά με έναν τρόπο πού χωνεύει εντός την ατσαλένια αυστηρότητά του, για να εκδώσει περίσσια χαρά. Δεν απολύει την πάντα εκπληκτική συμπύκνωσή του που το χαρακτηρίζει με σφρίγος, μόνο που εδώ το παχύ του πέλος είναι βελούδινο και όχι συρματοπλεγμένο. Αρνείται να φτάσει σε θηριώδεις διαστάσεις υπερβολικά γεμάτου όγκου, παρότι αναπτύσσεται μαξιμαλιστικά ζουμερό. Και πάνω απ’ όλα, παραδίδει το θαυμάσιο φρούτο με ηδονοθηρικές βλέψεις, όπου η οξύτητα το δοξάζει χωρίς να χρειαστεί να τρίξει όρια, μολονότι φτάνει ψηλά -ας είναι καλά και η ορυκτή ανυψωτική δράση. Και το πυκνό φαινολικό τείχος αποποιείται αδρότητα, χάριν εύπλαστου, γλυκού χαρακτήρα -που φυσικά περιέχει κρυφά ισχύ και ύψος μέγιστα, για να συγκλίνουν όλα σε μιά δημιουργία πρωτίστου μελήματος νοστιμιάς, και όχι αδρής, αποτρεπτικής στην άμεση ποσιμότητα, δομής.
Μακρά επίγευση, στα χνάρια που χάραξε ο μέσος ουρανίσκος. Γλυκιά, βατή από τανίνες που υπογραμμίζουν την παρουσία τους ήσυχα, ορυκτή και μαντεμένια, με την οργανοληπτική γέφυρα τού φρούτου να συνδέεται άμεσα στο μάκρος της, μαζί με όλη την ποικιλότητα παράπλευρων στοιχείων που το διατύπωσαν.
Ο πιό ευφορικός, πλουραλιστικός τρύγος τού Ερυθρού τού Κτήματος, που έχω δοκιμάσει.
Όσο θυμάμαι την ανατριχιαστική σκληρότητα που επέδειξε πριν λίγο καιρό το 2017, σε μιά εκ νέου απόπειρα αποτίμησης τής άσπλαχνης ισχύος του, που δεν απέδωσε τίποτα παρά δόντια που πέσαν από την γροθιά τού τανικού κτήνους του..
Καλού-κακού, αφήστε το δυό-τρεις μέρες να αναπνεύσει.
Καλή μπάλα εδώ. Χοιρινή παντσετομπριζόλα -λέγε με tomahawk- στα κάρβουνα, πικάντικα και χωριάρικα λουκάνικα, βουβαλίσια σουτζουκάκια, μοσχαρίσια μάγουλα με πολέντα, τριχωτό κυνήγι στην γάστρα, χοιρινό κότσι με κουσκούς, βοδινό με μελιτζάνες στην κατσαρόλα, σκληρά κίτρινα τυριά.
