Άνω Συχνότητα.
Προσιδιάζουσα καρμικών συντεταγμένων.
Ο τρόπος των απαλων χεριών στις αμμούδες τής Αχαΐας.
Το Ασσύρτικο όπως μόνο εκείνο το μικρό σπίτι στην Πάτρα το παρέδωσε.
ΠΓΕ Αχαΐα, Προάστειο Πάτρας, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Ασσύρτικο
Ανοιχτό, ιδιάιτερα πρασινωπό λεμονί.
Έκδηλο ταυτοτικό στίγμα στην μύτη, τού τρόπου, τού τόπου, τού Σπιτιού. Δεν κραυγάζει Ασσύρτικο, παρόλη την εμφατική ιωδιούχο ανάγνωση, με την θάλασσα στα τσόφλια των οστράκων και την αναδύουσα αλατότητα με την ορυκτή ανάδραση, πασίδηλα. Με ήσυχο εσπεριδοειδές ρεπερτόριο, διαχέει άνθη λεμονιάς και κιτριάς, καθώς η καρπική αποτίμηση τών προηγούμενων, τα θέλει και σε νωπή μα και σε γλασαρισμένη φάση. Μαγιά αρτοποιΐας, χυλωμένο αλευρόνερο, τυροκομικές νότες, δίνουν την πολύμηνη παραμονή στις οινολάσπες μαζί με έναν αναγωγικό τόνο. Λεπτεπίλεπτος, ντελικάτος βοτανισμός μυριστικών φυτών, ίσως ενέχει και σε χαμηλότατο κατώφλι καμφορούχα διάσταση, με πολύ βαθύ στην εύρεση -σχεδόν μη αντιληπτό- ευκάλυπτο. Ανοιχτόχρωμα μπαχάρια, παρότι λεπτοφυώς πικάντικα, δεν επιδίδονται σε πιπεράτη έξαρση.
Η αδιανόητη ιδιοσυχνότητα Παρπαρούση, επισκέπτεται το στόμα. Κι αν στην μύτη ισορροπούσε μαγευτικά και εύθραυστα μεταξύ σφάλματος και ιδιόκτητης, αποκλειστικής ταυτότητας, εδώ ανατέλλει με αυθεντία. Γεμάτο εσωτερικές εντάσεις που εκρήγνυνται ήσυχα, ελεγχόμενα, το κρασί διεκδικεί την δική του αλήθεια στον Ασσύρτικο συρφετό. Σφιχτός, συμπυκνωμένος, κάτω από μέτριος όγκος, και η λεπτομέρεια με την οποία αποτυπώνεται το φρούτο στην γευστική συνείδηση και μέσω τής τράπεζας οσφρητικών αναμνήσεων, μοναδική. Φουριόζα αλατότητα δίνει μάχη με την λεπτότατης υφής μα υψηλού ενεργειακού φορτίου οξύτητα, με απόλυτα κερδισμένη την ιωδιούχο, θαλασσινή αίσθηση, αλλά και την εξαιρετική χαρτογράφηση τού οργανοληπτικού καλενταρίου. Απαλάσσεται κατά πολύ από δύστροπα αναγωγικά σχήματα, κρατώντας τα ενδιαφέροντα, πλην όμως προσλαμβάνει έντονη ξηροκαρπάτη νύξη, που ανέκαθεν με προβλημάτιζε στα λευκά τού οινοποιείου, ένεκα τού πόσο νωρίς εμφανίζεται.
Η πολύ καλή σε μήκος επίγευση, που λίγο πριν το μακρά αγγίζει εκ νέου θάλασσα και ορυκτά, θα συνάρπαζε περισσότερο αν δεν παρεμβάλλετο το ξηροκαρπάτο στοιχείο που κρατάει μέχρι τέλους. Πρωτύτερα, πρόλαβε να επιδείξει όξινη διατρητικότητα με έντονη πιπεράτη δράση βοτάνων και μπαχαριών.
Με μεγάλη επίδραση στον θαλασσινό τομέα, από ωμές κοπές, παρασκευές θαλασσινών και ψάρια μαγειρεμένα με αρκετούς τρόπους (μεσανατολίτικους με ξηρούς καρπούς, επιβάλλεται) δεν αλληθωρίζει καθόλου σε πουλερικά και λευκό κρέας, πιστοποιώντας το με ένα αρνάκι φρικασέ, αλλά και ένα μοσχαράκι braciole. Ζυμαρικά με τριμμένα ξερά τυριά, σουσάμι, ξύσμα λεμονιού και σκόρδο γκρανουλέ ή με πέστο, καλοδεχούμενα.
