Ex Oriente Lux.
Το φλογισμένο άστρο της Ανατολής.
Κι από τις ακτές τού Αιγαίου στην Κονταριώτισσα, ένας υπέρυθρα φωτισμένος δρόμος.
Το Μαυροτράγανο των εσχατολογικών ορίων, ραίνει με ηφαιστειώδεις Θηραϊκές αντανακλάσεις την γη τής Θεσσαλίας.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Ιτέα Λαρίσης, Θεσσαλία
Μαυροτράγανο
Μέτριο, διαπερατό ρουμπινί με γκρενά μηνίσκο.
Εξαιρετικής, ιδιαίτερης αισθητικής μύτη, παρόλη την υποβόσκουσα αλκοολική θέρμη καθώς και την χαμηλή οξειδωτική συμπεριφορά των αλδεϋδών. Δέρμα, ψητό κρέας και φουρνιστό σκόρδο, σε μιά μίνι αναγωγική αναλαμπή. Λικέρ κράνο, ξερά ροδοπέταλα που χαρακτηρίζονται πιό μπροστά από όλο το pot-pourri, ενώ ευκρινές στίγμα κερασιών, ξεκινάει από την ωριμότητα για να καταλήξει σε maraschino. Παστά κράνα και αφυδατωμένα cranberries, διαλευκάνουν έτι περαιτέρω την περιοχή τού κόκκινου. Κρυφοβοτανικές και ξερές φυτικές νότες, περιεργάζονται την επικείμενη είσοδό τους. Ευρύτατο μπαχαρένιο πεδίο, πολύ επιδραστικό μα χωρίς να καπελώνει, δίνουν το στίγμα τού καλοστημένου, πολύμηνου αλλά υπόηχου βαρελιού, με μετρημένα ίχνη espresso, κουβερτούρας και κακάο.
To Φως εξ’ Ανατολών πνίγει με ηδονικό οριενταλισμό το στόμα, βαθαίνοντας με διατρητική ενεργειακή ένταση. Απίστευτα αισθαντικό και αέρινο χωρίς τεταμένο βάρος, και παρόλο το υψηλό αλκοολικό φορτίο, το κρασί κινείται χορευτικά στην περιοχή τής λεπτότητας. Ο όγκος δεν φτάνει τον γεμάτο παρότι τον τσεκάρει, παραμένοντας στον μέτριο. Προσδίδεται με αιθερικότητα παρά με ακραία συμπύκνωση, μολονότι διέπεται από εσωτερική συνοχή που το κρατάει σε μιά δική του, ιδιόσυχνη σταθερότητα και δομή, που δεν περνάει απαρατήρητη. Ευφρόσυνη, λαχταριστή, λεπτοφυής νοστιμιά, που κάνει το -απαλλαγμένο εδώ κατά πολύ, από τίς funky νύξεις- φρούτο να περνάει με κάθε λεπτομέρεια σε ακραιφνέστατη γευστικοποίηση, προκαλώντας μεγάλη χαρά με την έκδηλη εκφραστικότητά του. Μέγιστο μερίδιο αναδίφησής του, πιστώνεται στην έξοχης στόφας οξύτητα που δρασκελίζει με αυτοπεποίθηση πολύ πάνω από μέτριο ύψος, αλλά και στον αμμώδη ορυκτό παράγοντα που χορηγεί ελαφράδα -και τα δύο καταπολεμούν με άκρα επιτυχία το φλογισμένο αλκοόλ, εξαναγκάζοντάς το σε άτακτη υποχώρηση. Από τα δύσκαμπτα σημεία τής ποικιλίας, οι τανίνες της, εδώ γλιστράνε λειασμένες επαρκέστατα σε ελαφρά άνω τής μετρίας σκάλας διαβάθμιση, ενόσω εισέρχονται με ωραία γραμμικότητα ο βαλσάμικος οξειδωτισμός, οι λικεράτες νότες και το απίθανα διασκεδαστικό bitter στοιχείο, με πίσω ανάγνωση ριγανέλαιου.
Μακρά, απολαυστική επίγευση, που και πάλι καταστέλλει με ορυκτή επιδεξιότητα το θεόρατο αλκοόλ, εξαερώνοντάς το προς πλήρη ουδετεροποίηση, οι τανίνες ακούγονται κρυφά, χωρίς ενόχληση. Μπαχαρένια και πιπεράτη, αφήνει να βασιλέψει με επίταση η bitter θεματική, ενώ έχουμε μιά μικρή αναλαμπή βολβώδους και ζωϊκής φύσεως.
Το πιό σπέσιαλ Μαυροτράγανο τού οινοποιείου που έχω δοκιμάσει και το ανώτερο ποιοτικά. Χωρίς να μπορεί κανείς να το αντιπαραβάλλει με Βουργουνδέζικο στυλ, εντούτοις αποτελεί έναν ρουστίκ, υψηλόβαθμο αντικατοπτρισμό του, με πάντα ριζωμένο αναπόσπαστα το ντόπιο στίγμα.
Κίτρινα σκληρά τυριά παλαίωσης, με κοκκώδη υφή. Κρασάτος κόκκορας με κατσικίσιες χυλοπίτες. Κατσίκι στον φούρνο με δενδρολίβανο. Αρνάκι σε μαντεμένια γάστρα με πάστα ρίγανης. Κλέφτικο, γκιούλμπασι, κουκουλωτό Βεροίας, πικάντικα λουκάνικα.
