Η φόρμουλα τής εξακτίνωσης.
Βυθισμένο μέσα στην αιώνια παράδοση.
Αγκυλωμένο σε πρακτικές που το υποτιμούσαν.
Η καρδιά τού Ρωμέϊκου όμως, χτυπούσε δυνατά για την θεογονική λευκή ψυχή του.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Ρωμέϊκο
Μέτριο προς βαθύ λεμονί.
Απίθανης ιδισυχνότητας μύτη που σφύζει ταυτοτικού στίγματος. Με ελλιπή βαθμό ωριμότητας, φράουλες, goji berries και lingonberries, μαζί με λευκά κεράσια Αρχαγγέλου και pineberries -με ασφαλώς πιό γινωμένη φόρμα τα δύο τελευταία-, τείνουν προς το κρεμώδες. Και εκεί, κρέμα λεμονιού επιφυλάσσει μιά πιό βουτυρώδη αντίληψη μαζί με crème pâtissière, custard και ανθό αραβοσίτου. Λουλούδια παιόνιας και μανόλιας συνεχίζουν την ιδιαίτερη περιήγηση, ενώ κρυμμένες βοτανικές νότες εντρυφούν μέσα στο πικάντικο μπαχαρένιο περιβάλλον.
Αβασίλευτη η μοναδική συχνότητά του στο στόμα, που πλέον δίνει γευστικοποιημένη την συγκίνηση. Η υψηλή ενέργεια από την ζωηρότατη οξύτητα και τα φουριόζικα ορυκτά κύματα, φέρνουν το φρούτο σε πλήρη απαρτία λεπτομέρειας. Εξαιτίας τής έκδηλης λιπαρότητάς του, ο όγκος ξεγελάει για γεμάτος, με την πραγματική του διάσταση όμως να σταματάει κάτω από αυτήν την κατηγορία, μάλλον κατοικοεδρεύοντας στον μέτριο. Επενδύει με φανατισμό στην νοστιμιά όπου δρέπει δάφνες, κάνοντας την απόλαυση το πλέον αξιοζήλευτο και περιζήτητο σημείο του, αφού δράττεται τής ευκαιρίας τής ιδιάζουσας ταυτότητάς του, για να εκφέρει εαυτόν ως κάτι εξέχον και όχι άδικα. Οι ερυθρές καταβολές του, γίνονται αντιληπτές με τήν εμφανή δόμηση τού φαινολικού ιστού του.
Ήδη από τον μέσο ουρανίσκο και εντεύθεν, ο πιπεράτος και πικάντικος χαρακτήρας του σε βότανα και μπαχάρια, συνοδεύει με ορυκτό παλμό το βαθιά νόστιμο φρούτο και στην σχεδόν μακρά επίγευση, με υψηλό -αρεστά- bitter τόνο πικραμύγδαλου.
Χρειάζεται ειδικός χειρισμός για τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά του. Προτείνω σε ψάρια, θαλασσινά, πουλερικά και λευκό κρέας, Peri Peri with lemon, spice & herbs και την μυθική Πορτουγιέζικη Francesinha sauce.
