Με επαρκείς γραμμές.
Δεν κρατάει εφεδρείες.
Αρνείται να χρησιμοποιήσει προμετωπίδες ασφαλείας.
Η έκφραση τού Merlot, δεν χρειάζεται πομπώδεις οινοποιήσεις και βαρύγδουπες ετικέτες -τα δίνει όλα από το πρώτο ραντεβού, έστω και λίγο ωμά καμιά φορά.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Κορωπί Αττικής, Στερεά Ελλάδα
Merlot
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Καλά σημάδια ωριμότητας στην μύτη, η οποία είναι πολύ συγκεντρωμένη μην αφήνοντας υπόνοιες υψηλής αλκοολικότητας, παρά τούς 14,5%. Γινωμένα σκούρα κεράσια και δαμάσκηνα, μικρό αλλά ωραίο πέρασμα από γλυκό τού κουταλιού βύσσινο. Υφέρπουσα βοτανικότητα και φυτική διάθεση σε χαμηλό κατώφλι, μελανά άνθη με μιά νύξη pot-pourri να δίνει το αποξηραμένο τους. 24 μήνες βαρελιού περνάνε πολύ κομψά και τακτοποιημένα με μιά απαλή αναγωγική καρβονικότητα να τού ταιριάζει, ενώ γλυκά μπαχάρια, κουβερτούρα και espresso το κολακεύουν ακόμα περισσότερο, όσο μιά άτονη νότα στιλβωμένου δέρματος προσπαθεί να μπει στο κάδρο.
Στο στόμα το κρασί δείχνει την τμήματα τής μέριμνας που τού έχει δοθεί, παρόλες τίς μικρές ατασθαλίες πράσινου χαρακτήρα. Το συμπυκνωμένο φρούτο στον απολύτως ζυγισμένο στην μέτρια στάθμη, όγκο -ίσως και λιγότερου βάρους-, δίνεται με ευθύτητα χωρίς να κρατάει κάτι για τον εαυτό του, παρότι επιφυλάσσεται για μελλοντική ανοδική πορεία. Η εκρηκτική οξύτητα τού 3,33 pH και 6,38 τρυγικού, αποφεύγει οποιαδήποτε έκφραση βαθιά γινωμένου αποσκοπώντας στην έκδηλη νωπότητα και προάγοντας το βύσσινο σαν αιχμή του, με έντονη ελαφράδα την οποία υποστηρίζουν και οι ορυκτοί τόνοι συν τοις άλλοις. Δίνει όμως και πρόδηλες εκφορές πράσινων φρούτων όπως ερίκι και δαμάσκηνο, κλονίζοντας την αντίληψη για εντεταμένη bitter φυτικότητα. Και πάλι το βαρέλι τών δύο ετών πατάει άηχα και αεράτα, με τις μετρίου και πλέον ύψους τανίνες να επιδίδουν στυπτικότητα, χωρίς να στεγνώνουν ολοσδιόλου.
Η πολύ καλή σε μάκρος επίγευση με την φουριόζα ορυκτή ανάταση και την οξύτητα να διαπερνάει για τα καλά, αφιερώνεται αποκλειστικά θαρρείς στο πράσινο, χωρίς όμως να εξοκέλλει, παρότι φλερτάρει έντονα προς την άγουρη μομφή. Δαμάσκηνο και ερίκι τού αυτού χρώματος, με φορτσάτη bitter φυτικότητα που προσπαθεί να μην γίνεται ενοχλητική, αποσπούν πλήρως από την υψηλή μέτρηση τού αλκοόλ που στο τέλος κάνει την εμφάνισή του. Οι τανίνες γραπώνουν λίγο.
Τιμολογιακή μπερεκετάκλα που αρνείται να απογοητεύσει, παρότι απέχει μακριά από το εξαίρετο 2018.
Κατσίκι αλά πολίτα, αρνί με σταμναγκάθι, κοκκινιστά σαλιγκάρια με μέντα και δενδρολίβανο, χοιρινή με chimichurri μαϊντανού, σουπιές με σάλτσα ντομάτας και σπανάκι.
