Ο ενθουσιασμός του Phillipe Guigal, στην παρουσίαση του κρασιού, ήταν έκδηλος: ”Είναι το καλύτερο d’Ampuis που έχουμε φτιάξει ποτέ!”
Αρκετά φιλόδοξη κουβέντα, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα κρασιά του Ροδανού (κυρίως Côte-Rotie, Hermitage, Châteauneuf du Pape), μαζί με αυτά του Bordeaux και της Βουργουνδίας αποτελούν τον ανθό της ερυθρής Γαλλικής παραγωγής.
Οι πολύ υψηλές, 95+, βαθμολογίες γνωστών οινοκριτικών της αλλοδαπής, δείχνουν να τον δικαιώνουν, τουλάχιστον όσον αφορά το σύνολο του οινογραφικού τύπου, ηλεκτρονικού και μη.
Η οικογένεια Guigal δεν είναι καθόλου τυχαία. Ούσα η μεγαλύτερη παραγωγική δύναμη του Ροδανού, προσφέρει από πολύ καλά value for money κρασιά, μέχρι τα δηλητηριωδώς ακριβά, περίφημα La La’s (La Mouline, La Landonne, La Turque )
Το d’Ampuis, χωρίς να αποτελεί τη ναυαρχίδα τους, βρίσκεται πολύ κοντά σ’αυτό που προσφέρουν τα ”μεγάλα κανόνια”.
Côte-Rotie AOC, Ampuis, Βόρειος Ροδανός, Γαλλία
Syrah 93%, Viognier 7%
Βαθύ, αδιαπέραστο πορφυρό στην όψη, χαρίζει μιά πολύ εντυπωσιακή, σύνθετη μύτη που ανοίγει σαν βεντάλια. Το μαύρο επικρατεί κατά κράτος του κόκκινου φρούτου, με τα κεράσια, δαμάσκηνο (και αποξηραμένο), cassis, να συνωστίζονται με ιώδιο, μελάνι, κακάο, κουβερτούρα και σχιστόλιθο.
Το κατεβατό συνεχίζεται με γλυκά μπαχαρικά και θρυμματισμένο μαυροπίπερο, ξηρούς καρπούς cashew και macadamia, βιολέτα.
Η αλκοολική του αίσθηση καταρρίπτεται πανηγυρικά στο στόμα.
Εκεί, παρουσιάζεται ογκώδες, στέρεο και επιβλητικά στρογγυλό, με το χειμαρρώδες μαύρο φρούτο των πενηντάχρονων αμπελιών να καταλαμβάνει τον ουρανίσκο. Βοήθεια παρέχεται απο στίξεις κόκκινου φρούτου, με μιά βοτανική νύξη μάραθου, τσουκνίδας και μιά υποδόρια κίνηση λευκού άνθους και ενώ υπάρχει ένα πέρασμα αποξηραμένου βερύκοκου. Μαστόρικες, ευρείες ”μαύρες” τανίνες και ισορροπημένη οξύτητα, δημιουργούν τον συγκρατητικό ιστό του οίνου, με το ταμπάκο, σπασμένο πιπέρι και μπαχαρικά, espresso, μαύρη σοκολάτα, να κάνουν πρόδηλη την εμπλοκή τους, αφού 38 μήνες της ζωής του τους πέρασε σε καινούργιο βαρέλι.
Η υφή του όμως είναι απαλλαγμένη από βανιλένια υπερβολή, ίσως και γιατί ένα ισχυρό, αλλά υφέρπον ρεύμα ορυκτού του δίνει αυτό που πρέπει.
Τίποτα λιγότερο από μακρά η επίγευσή του.
Όχι άμεσα συγκρίσιμο με τις δαντελένιες παραδοσιακές εκδοχές των Jamet, Clape, άλλωστε δεν προσφέρει εαυτόν ως τέτοιο.
Με τα ίδια ή και λιγότερα λεφτά, τα artisan κομψοτεχνήματα του μέγα Thierry Allemand από το λατρεμένο και καταφρονεμένο Cornas, καταγράφουν μιά καταπληκτική έκφραση του Syrah και του βόρειου Ροδανού, γεμάτα ψυχή, καθαρότητα και χαρακτήρα.
Μαξιμαλιστικό, εξωστρεφές, πληθωρικό και νόστιμο, διαβολεμένα έτοιμο ακόμα και τώρα γιά να τα βάλει με πλούσιο κυνήγι γάστρας και φιλέτο μόσχου με σως πιπεριών.
