Τιμιότητα είναι η λέξη.
Τον ακολουθεί πιστά, του συντρέχει σε κάθε δυσπραγία.
Ισοσκελίζει την μομφή γιά τα υπερβολικά ουδέτερα χαρακτηριστικά του.
Αδρανοποιεί την πεποίθηση του αδιάφορου, χωρίς δηλωμένη ταυτότητα οργανοληπτικού του χάρτη.
Ισοσταθμίζει την οποιαδήποτε σκιά περί πολυφυτεμένου, προλαβαίνει την κάθε μουρμούρα γιά ό,τι μπορεί να του σούρουν.
Απλούστατα γιατί ένας καλοφτιαγμένος Ροδίτης έχει καπαρώσει προ πολλού την έννοια να λέγεται τίμιος.
ΠΓΕ Κοζάνη, Μελίσσια Κοζάνης, Μακεδονία
Ροδίτης
Μέτριο λεμονί.
Αρκετά καλή σε ένταση μύτη που προσπερνάει με ευκολία το εστερικό προπέτασμα, γιά να εδραιώσει λευκόσαρκο και ανθικό ανάπτυγμα, ενώ ενδότερα συντάσσονται κιτρικές και χλωρές βοτανικές νότες, με μιά ιδιαίτερα πικάντικη, πιπεράτη αίσθηση λευκών μπαχαριών, αλλά και αλκοόλ.
Στρωτό, συγκροτημένο, με καλή, ενεργητική οξύτητα στον λιπαρό, σχεδόν γεμάτο όγκο, όπου το βοτανικό στοιχείο είναι πλέον θεμιτά πιό διακριτό και διαρθρώνει τον ιστό του, διατυπώνοντάς το πλήρως. Η καρδια παραμένει λευκόσαρκη και με επιπρόσθετη λευκή ροδακινένια τροπή, αχνές ανθικές πιτσιλιές, με εμφανώς πιό απροσδιόριστο το εσπεριδοειδές στοιχείο, και με την πιπεράτη του φύση να το κάνει ακόμη πιό spicy.
Καλή επίγευση, εντεταμένα βοτανική και πικάντικα μπαχαρένια, με απαλό φαινολικό πιάσιμο, αλλά και το αλκοόλ να ακούγεται καλά.
Θαλασσινά και ψάρια, κοτόπουλο με τζίνζερ, κοτοσαλάτα με λευκή σάλτσα γιαουρτιού και κολοκυθάκια, ραβιόλι με σπανάκι, σπαγγέτι με σάλτσα πέστο, ψαρονεφράκια με σαλάτα σέλερι.
