Θεόφημον.
Η Ηχώ των αιώνων.
Η φωνή των αρχαίων Θεών στο Conca d’Oro.
Και το κοίλο του αμφιθεατρικού πλατώ αντανακλά το θέλημά τους, το galestro με τις σχιστολιθικές φλέβες να φέρνει την Ανθεστήριο Άνοιξη στο Χρυσό Κοχύλι.
Colli Toscana Centrale IGT, Panzano in Chianti, Greve, Τοσκάνη, Ιταλία
Sangiovese
Γιά ένα ελάχιστο κλικ, όχι απολύτως βαθύ ρουμπινί, με μιά αδιόρατη διαπερατότητα.
Κεράσια και κάπνα στην μύτη. Βαθιά όμως, βαθιά, μέσα στην αρχή του τούνελ που οδηγεί αλλού. Στον επόμενο χτύπο, ο χρόνος θα δώσει τα κοιμισμένα πλήθη του. Στα τώρα, σφιχτά, δεμένα ακόμα αρώματα χωρίς απλωσιά, από σκούρα και κόκκινα άνθη, κόκκους καφέ, τεϊόφυλλα και μαύρο τσάϊ που ανοίγουν τον βοτανικό δίαυλο δειλά, γη, άνθρακα και στάχτη, ίσως και λίγη πηγμένη πίσσα, το βαρέλι μεγαλείο, και που ξεφεύγει μιά νότα κουβερτούρας και πιπέρι με ελάχιστα γλυκά μπαχάρια, πολύ είναι.
Ride the lighting.
Καβαλώντας την Heavy Metal αστραπή στο στόμα, κι όλα λαμπρύνονται από ενέργεια που πηγάζει έσωθεν. Μέτριος, γεροδεμένος σφιχτά όγκος, και η ανταπάντηση στο ευφραίνεσθαι του οσφραίνειν έρχεται με πυκνά κύματα κερασιού και κάπνας που σκάβουν την γεύση, έχοντας γλυκιά ανθική θεματική στην απαλυντική αντίστιξη. Ορυκτές σκαλωσιές ανεβάζουν κι άλλο την ένταση που κινείται ήδη σε υψηλά κλιμάκια, ενώ το δαδί που πραγματικά πυροδοτεί την ανάταση, είναι η ορμώμενη από το πλατώ των 480 μέτρων, φουρκισμένη οξύτητα. Εστίες καρβονικών, ανθρακικών και γήϊνων σημάτων, καταπνίγουν τα ισχνά βοτανικά ψήγματα που κρατούν δυνάμεις γιά αργότερα, το βαρέλι σε μιά ακόμα έκτακτη παράσταση στον ουρανίσκο, χρησιμοποιούμενο και ως άριστος εξομοιωτής με το σύνολο των ισχυρών τανινών, παρακινώντας τες να μην προκαλέσουν κανένα κώλυμα.
Μακρά, γλυκόξινη, ορυκτή και σταχτένια επίγευση, μέσα σε ένα νέφος αλκοολικής θέρμης, διόλου επιθετικής παρ’όλ’αυτά. Πιπεράτα παρά γλυκά, τα μπαχάρια του απίθανου βαρελιού, δίνουν τον λόγο σε μιά μακρόσυρτη διαπάλη βοτανικού κρεσέντου, που εμπλέκει bitter και πικάντικα στοιχεία ευέλικτα.
Με τον αμέσως προηγούμενο του ’19 και μαζί με εκέινον του 2007, εκτός βέβαια από τους απλησίαστους ’15 και ’16, ίσως οι καλύτεροι τρύγοι της εικοσαετίας γιά το Chianti, το οποίο το φανταστικό αυτό Surer Tuscan αποστρέφεται σαν DOCG, παρότι μέσα στην καρδιά της ζώνης. Μαζί με το άλλο maverick της ζώνης, Cepparello, αποτελούν την κοφτερή, ύψιστη έκφραση του Sangiovese σε αυτήν την περιοχή και ο λόγος γιά να λατρέψεις την ποικιλία.
Κόβει σαν κατάνα το λίπος, δώστε του. Αρνάκι στον φούρνο με δενδρολίβανο και πατάτες, καπρικό με λεμονόφυλλα, porchetta di Ariccia, μιά συκωταριά σε σκέπη. Tρελαίνεται γιά αλλαντικά και λουκάνικα, όσο πιό καυτερά τόσο καλύτερο. Ένα σαλάμι Ventricina κι ένα strolghino, ένα θηριώδες Cotechino αλλά και Chorizo extra, ποιοτικά coppa και culatello, αλλά και Κρητικά ξυδάτα λουκάνικα, κοζάκικα και Τζουμαγιάς. Μην ξεχνάμε την μούρλα του γιά πάστα, οπότε Ragù Toscana με ζυμαρικά pici, το φέρνουν στον τόπο του, αν δεν θέλετε μιά μακαρονάδα με ξινή σάλτσα ντομάτας και κοκκοράκι.
