Τα ημερολόγια των δουγών.
Οι καιροί που περιμένουν να δύσουν μέσα του.
Η οινοποιητική αντιστοιχία του πιάνο -το αναγκαίο κακό των κλασσικών- στην εξελικτική πορεία των κρασιών.
Η ισχυρή επιμέλεια της δρυός, μιά εξίσωση χρόνου, αφομοίωσης και ομαλοποιημένης μετάβασης γιά την ξερική Μυκονιάτικη Μονεμβασιά.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Μονεμβασιά
Όχι απολύτως διαυγές, ανοιχτό και κάτι χρυσαφί.
Πληθωρική, έκδηλα βαρελάτη μύτη, με την αρκετή προσλαμβάνουσα της βανίλιας να συνδυάζεται με μπαχαράτες όψεις και βούτυρο. Γερασμένα κίτρινα λουλούδια, κρέμα φλαμουριού και ανθόμελο, γλυκό του κουταλιού νεράντζι και μαρμελάδα λεμόνι, έχοντας ενθυλακωμένα βοτανικά ίχνη σε έναν ηπίως οξειδωτικό ορίζοντα.
Κρεμώδες και γεμάτο στο στόμα χωρίς όμως να είναι θηριώδες στις διαστάσεις, με τον δρύϊνο παράγοντα να δημιουργεί κυρίαρχες εντυπώσεις. Απρόσκοπτη βανίλια και γλυκά μπαχάρια, με καλή ανταπόκριση από το φρούτο -του οποίου το στοιχείο της κομπόστας αχλαδιού δείχνει επιφανέστερο των υπολοίπων-, που όμως δεν λάμπει από φρεσκάδα, έχοντας την οξύτητα απαλή, λίγο κάτω από μέτρια. Ζωηρούτσικο όμως ορυκτό και με πιό πρόδηλα βοτανικά σημεία, και το κρασί επαφίεται σε αυτήν την διάσταση γιά λίγο περισσότερο δροσιά, στο θερμό πεδίο που κινείται και με την οξειδωτική του διάθεση να παραμένει ήπια, σε ένα αρκετά βαρύ, ίσως και πομπώδες στυλ.
Καλή, πάνω από μέτρια σε μήκος επίγευση, θερμή στο αλκοόλ πλην όμως ελεγχόμενα, με ορυκτές στίξεις να συνενώνονται με ελαφριά πικάντικα και μπαχαρένια σημεία, και μαζί με τον πιό διακριτό βοτανικό συνειρμό που δρα πιπεράτα, δίνουν ενδιαφέρον.
Ριζότο κολοκύθας, γεμιστό κοτόπουλο με λιωμένο κασέρι και ολόκληρες λεμονόκουπες, κίτρινα ημίσκληρα τυριά, μύδια γκρανουλέ, κρεμώδη, πληθωρικά ζημαρικά σημαδεύοντας gnocchi, πιλάφι χυλωμένο με βανίλια, κατσίκι και ξύσμα περγαμόντο, χοιρινό με πουρέ μήλου.
