Η τελευταία υπόδειξη.
Το θόλο βλέμμα του Μπαρμπα-Τζογάνη που έκλεινε τον κύκλο της ζωής του.
Η ματιά που έσβηνε στο καψερό στερνό, αυτόριζο αμπελάκι του Αιγαίου.
Και ο τώρα κύρης, που σώζει την τιμή και γενεαλογία της τελευταίας Καλαμαρκούδας, ύστερα από το τρεμάμενο χέρι που την κατέδειξε.
Λευκός Ξηρός Επιτραπέζιος Οίνος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Καλαμαρκούδα, Μονεμβασιά, Ροδίτης, Σαββατιανό, Σερφιώτικο, Άσπρη Ξερομαχαιρού
Ελαφρά θόλο, μέτριο λεμονί.
Αρκετά πλούσια μύτη με βουτυρώδη και καλά εντεταγμένα βανιλάτα στοιχεία. Εστερικές προεξοχές από λιπαρά λευκά άνθη και πεπονάτες και μπανανένιες νύξεις, οδηγούν στην τρυφηλή λευκόσαρκη υπόσταση, με την μικρή στίξη από άγουρο ανανά. Η εμφανέστατη βοτανική θεματική, ενυπάρχει μέσα στο πικάντικο μπαχαράτο περιβάλλον.
Η ακεραιότητα και η γνησιότητα κουβαλάει την απερίφραστη νοστιμιά του φρούτου, στον γεμάτο, λιπαρό ουρανίσκο. Μαλακή οξύτητα που δεν εξιτάρει, αλλά υπάρχουν εσωτερικές συντεταγμένες και μιά περιρρέουσα αλατότητα, και η οσφρητική πρόσληψη κατανοείται επικαιροποιημένα, με ελαφρά πιό αναδειχθείσα την φρέσκια τροπική πλευρά, έχοντας το στίγμα του άγουρου πικρούτσικου ανανά πρόσφορο. Γλύκα από το βαρέλι και την γλυκερίνη, έχοντας σε καλή στάθμιση τα βανιλάτα, εστερικά και βουτυρένια θέματα, ήπια ορυκτότητα, με βοτανικά και τσιταριστά μπαχαρένια στοιχεία, αλλά και εμφανή φαινολική συγκρότηση. Δεν διακρίνεται τίποτα εμφατικά οξειδωτικό.
Πολύ καλή, μακρά επίγευση, με στιβαρή φαινολική αναφορά, μικρές ορυκτές διαφυγές, και άνετη επικράτηση του μπαχαρένιου και βοτανικού παράγοντα, που εκλύει bitter αμαρόνε νύξεις, με πάντα παρούσα την αλάτινη υπόνοια. Θερμή αλκοολικά.
Θα έχει καλό δρόμο.
Λίπος και πληθωρικότητα γιά το φαγητό. Γεμιστά κολοκυθάκια ανάμικτα, λαχανοντολμάδες και σαρμάδες, με πλούσια σάλτσα αυγολέμονο. Λιπαρά κίτρινα τυριά, φέτες μαγιάτικου και ξιφία ή ροφού με beurre blanc, Hollandaise. Λευκό κρέας και πουλερικά με λευκές βουτυρένιες σάλτσες, πάστα με κρεμώδη επικάλυψη και γέμιση, κυρίως gnocchi, ravioli, tortelloni.
