Η παντιέρα με τα λευκά.
Και το βάθος του ποικιλιακού καλαθιού, είχε κι’άλλα να δώσει.
Και ανάμεσα στις απλωταριές και στις κουλούρες, μιά βόλτα αλλιώτικη.
Και ο Κυκλαδίτικος κήπος, είδε τις κρεβατίνες του να μην τις πειράζει ο άνεμος, και το σπάνιο του Άσπρου Μαντηλαριού να αυτοπροτείνεται γιά μιά καινούργια μοναδικότητα που θα μας βγάλει από την πλήξη.
Οίνος Λευκός Ξηρός Επιτραπέζιος, Κούτελα Μυκόνου, Κυκλάδες
Άσπρο Μαντηλάρι
Βαθύ χρυσαφί, όχι απόλυτα διαυγές.
Πολύ όμορφη, πολύπλοκη οξειδωτική μύτη, με πλουραλιστικό αποξηραμένο ανθικό φόντο όπου εξάρονται χρυσάνθεμα, και με πολύ έντονη, επιτακτική βοτανική διατύπωση. Μέλι πορτοκαλιάς, ωχρά ψημένα μπαχάρια, και ο πυρήνας εκδίδει φουρνιστό κίτρινο φρούτο με υπερώριμα και μαγειρεμένα εσπεριδοειδή, όλων των χρωματισμών.
Γεμάτο χωρίς να τσιτάρεται στον ουρανίσκο, βρίθει ιδιοσυγκρασίας στον λιπαρό όγκο με την μελένια συμπεριφορά. Τα βότανα σε φανερή έξαρση, διασπείρονται παντού μέσα στο οξειδωτικό υποτροπικό περιβάλλον ακόμα και με εξεζητημένη bitter δυναμική που φαίνεται να του πηγαίνει. Εντός του, φουρνιστές εκδοχές κίτρινων φρούτων και πορτοκαλόχρωμων εσπεριδοειδών, με τα μπαχάρια πάντα σε σημαίνοντα ρόλο ακολουθούμενα από τα αφυδατωμένα λουλούδια, και την ένταση σε σχετική ηπιότητα, στην οποία η μεσαίας κλίμακας οξύτητα συγκατατίθεται.
Πολύ καλή, φαινολική επίγευση με καταπληκτική βοτανική διαβάθμιση που καταλήγει bitter, το αλκοόλ ακούγεται θερμά. Η μπαχαράτη φόρμα της στο τέλος αφήνει μέσα στην οξειδωτική και ελαφρά ξηροκαρπάτη της ροή, μιά μικρή υποψια γήϊνων βρασμένων βολβών.
Ημίσκληρα αρωματικά τυριά, κοτόπουλο με κολοκυθάκια, λεμονάτο μοσχαράκι με φρέσκια ρίγανη και θυμάρι, ραβιόλι με κατσικίσιο τυρί και λιαστή ντομάτα, με σάλτσα παρμεζάνας και θυμαριού, γεμιστό καλαμάρι με πληγούρι και ξύσμα πορτοκαλιού.
