Μιά ήσυχη μέρα.
Η νωχελική διασκεδαστικότητα της Δράμας.
Οι τεμπέλικες στιγμές του πυργόκτιστου κτήματος.
Βάζοντας τους καιρούς να κυλάνε αργά, η νοοτροπία της εξώθησης της εξέλιξης ενός κρασιού σε ένα δικό του τέμπο, και κατά πως το έχει συλλάβει ο δημιουργός σε έναν εικονικό χρόνο, η έννοια της πλήρους ετοιμότητας του οίνου άμα τη εμφανίσει, τείνει να γίνει σύμφυτη με το όνομα του οινοποιείου.
ΠΓΕ Δράμα, Αδριανή Δράμας, Μακεδονία
Cabernet Sauvignon 65%, Merlot 30%, Cabernet Franc 5%
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί, με ισχυρή γκρενά εισχώρηση.
Βαλσάμικη κυριαρχία στην μύτη, που μέσα από ήπιες οξειδωτικές και αλδεϋδικές ατραπούς που περνάνε από βερνικένιο επίχρισμα, παρουσιάζει έναν γοητευτικό, ευρύ μπαχαρένιο κόσμο. Παλιά, ταγκισμένα μπαχάρια αλλά και ταγκισμένος καφές, δίνουν μιά όμορφη σήμανση της πατίνας του χρόνου, προχωρώντας με κουβερτούρα, αποξηραμένα κόκκινα και πιό σκούρα φρούτα που έχουν παρέλθει της επιμεριστικής ταυτοποίησης, ήπιο δέρμα και μαρμελάδα δαμάσκηνο, χωνεμένο ξύλο, ξερά σκούρα ανθάκια και καρβονική αναγωγική διάρθρωση που θα ήθελε να εκφέρεται ως ορυκτό. Κάπου-κάπου, αποξηραμένες βοτανικές νότες χαμηλής ανάγνωσης, αφήνουν θαμπό στίγμα: καθόλου μα καθόλου άσχημα γιά μιά τόσο εξελιγμένη μύτη.
Η λέξη έτοιμο πέραν το δέον, ίσως είναι αδόκιμη γιά τον ουρανίσκο αφού τα εξελικτικά στάδιά του έχουν περάσει σε επίπεδα ιδεατής ποσιμότητας. Κομποστοποιημένο, με μαγειρεμένες και αποξηραμένες πτυχές που ενέχουν τα ανθικά και βοτανικά σημεία του, το φρούτο, ένα κλικάκι πιό κοκκινωπό, προβάλλεται πολύ γλυκό, πραγματικά και ουσιωδώς νόστιμο. Μέτριος, ζουμερός όγκος, και τα στοιχεία που μετέχουν της οργανοληπτικής φυσιολογίας δίνουν υπεράριστες συστατικές επιστολές ισορροπίας, αφού η οξύτητα στέκεται σε θαυμαστό ζύγι στο μέσον, και οι τανίνες περιποιούν τιμή λειαντικής χρηστικότητας, ούσες κι αυτές γλυκές και πολυμερισμένες σε μεσαία διαβάθμιση. Άκρως μπαχαρένιο και βαλσάμικο και με τους καφέϊνους και κουβερτούρας υπαινιγμούς, την ώρα που η επιτηδευμένη καρβονική αναγωγή φέρνει το σκούρο ορυκτό πιό κοντά, αποτελεί την επιτομή της old school οινοποιητικής ματιάς.
Μακρά, πολύ πολύ νόστιμη επίγευση με γλυκά και γλυκόξινα στοιχεία, βαλσάμικη, καφέϊνη και μπαχαρένια με ένα απαλό δερματικό ψήγμα, δίνεται ορυκτά με ένα όμορφο βοτανικό ρεπρίζ που μένει στο τέλος, μαζί με ήπια θέρμη από το αλκοόλ και ένα μικρό θειώδες τσιμπηματάκι.
Σχεδόν η τρέχουσα χρονιά, αφού μαζί με το ’13 που βρίσκεται τώρα στα ράφια είναι το πιθανότερο να απαντηθεί. Εξαιρετικά διασκεδαστικό, δεν έχει νόημα να κρατηθεί περαιτέρω αφού τώρα είναι η στιγμή που δίνει αγνή, παλιομοδίτικη απόλαυση, εξάλλου φτιάχτηκε γι αυτό. Μπορεί να κάτσει σε αυτό το επίπεδο φθίνοντας γιά κάποια χρόνια πέρα από τον εκτιμώμενο ορίζοντα κατανάλωσης, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να πιάνει χώρο στο κελάρι ή τον ωριμαντή με την απατηλή προσδοκία της καλυτέρευσης.
Κακά τα ψέματα, πρόκειται γιά τιτανοτεράστιο γαστρονομικό οίνο. Ψητά της ώρας, μαγειρευτά κρέατα γάστρας, μακαρόνια με κιμά, κόκκορας με χοντρό μακαρόνι και τριμμένο τυρί, αλλαντικά, ώριμα τυριά, χοιρινό, αρνί, κατσίκι, κοκκινιστό πιλάφι θαλασσινών και οστρακόδερμων, μαύρα βραχοψαρα με σάλτσα ντομάτας και άλλα πολλά, τα κάνει γκομενάκια του στο άψε-σβήσε.
