Όταν κοπάσει ο καπνός.
Κι’όταν καταλαγιάσει η φούρια της φουρτούνας.
Και το άχτι των καιρών σωπάσει. Και η μανιασμένη πλάση δεν έχει άλλο.
Ένα κλαδάκι Ασσύρτικο θα είναι εκεί. Μιά βεργίτσα, μιά κληματσίδα.
Γιά να σπαθίσει ανέμους που δεν υπάρχουν, να λογχίσει εχθρούς που δεν ζουν.
Γιατί είναι φτιαγμένο να πολεμά.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Στενή Τήνου, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Ανοιχτό λεμονί με πρασινωπές ανταύγειες.
Ένα ελαφρύ εστερικό πέρασμα χάνεται αυτοστιγμεί, γιά να παραδώσει την μύτη σε ανθικό, λευκόσαρκο και πυρηνόκαρπο γνώρισμα, ενώ το κάδρο περιέχει λευκό μπαχαρένιο πλαίσιο και μιά ορυκτή διάσταση που εξελίσσεται σε περίγραμμα, με μιά νωπή, φρέσκια στίξη από ψίχα αμυγδάλου.
Ο κανονισμός λέει πειθαρχημένη στράτευση στο εσπεριδοειδές στον ουρανίσκο.
Κύριος υποκινητής της λεμονάτης και κιτρώδους έκφρασης, η υψηλή οξύτητα που δίνει ντιρεκτίβα Δωρικότητας, παραμερίζοντας σε εξωτερικές στιβάδες το ανθικό λευκόσαρκο στοιχείο με τις πυρηνόκαρπες υπομνήσεις. Λιπαρός, ζυμώδης, σφιχτός, προς γεμάτος όγκος, με μπαχαρένιες εκλάμψεις λευκού τύπου και με έναν βοτανικό προσδιορισμό, ενώ γύρω από την άκρα διακριτή γραμμή της οξύτητας, περιελίσσεται φωταυγώς έντονο ορυκτό πεδίο με αλάτινη φόρμα, δίνοντας ενέργεια στο κρασί.
Καλή επίγευση, όξινη και αδιάκριτα ορυκτή, με βοτανικές αναλαμπές που έλειψαν στον μέσο ουρανίσκο, και με ένα ελαφρύ φαινολικό πιασιματάκι.
Μεγάλα πελαγίσια στα κάρβουνα, κοτόπουλο λεμονάτο στον φούρνο με πατάτες, αρνίσια παϊδάκια, χοιρινός λαιμός με βότανα και πουρέ ξινόμηλου, σέρτικα κίτρινα ημίσκληρα τυριά.
