Η αρχή του έρωτα.
Ντύματα του θέρους τυλίγουν την.
Απαλές εσάρπες του καλοκαιριού γλιστράνε πάνω της.
Το κρυμμένο τάντρα της Μαλαγουζιάς, που άνοιξε ακόρεστες διαθέσεις.
ΠΓΕ Παγγαίο, Μυρτόφυτο Καβάλας, Μακεδονία
Μαλαγουζιά
Μέτριο λεμονί.
Δεν προδικάζει αρχικά παρεκκλίσεις η τυπική του σταφυλιού μύτη, με αρωματικά ανθάκια και σημαντική μερίδα αποξηραμένων βοτάνων. Η ενδότερη διεργασία του πυρήνα όμως, κεφαλαιοποιεί με σημαντικότητα την στόφα του μονού αμπελοτεμαχίου. Tarte tatin βερύκοκκο, tangerine pie, satsuma citrus curd, confit πορτοκαλιού, λεμόνι ποσέ, κλείνουν όλον τον κρεμώδη πλούτο που αναδύεται έσωθεν, αρτύζοντάς τον όμως με φρεσκάδα. Οι λευκές ορυκτές βάσεις μεριμνούν γι αυτό, το ντελικάτα πικάντικο μπαχαρένιο περιβάλλον, επιτείνει.
Το ερωτικό Ταό στο στόμα είναι ντελιριακού, πανηγυρικού χαρακτήρα. Η γλυκιά κρέμα των φρούτων είναι βαθιάς ορυκτής ποιότητας και ακράτως ηδονιστικού προσδιορισμού. Στον ζουμερό, στρουμπουλό όγκο του μετρίου όμως βάρους, το σπινθηρογράφημα του ισοτόπου της οξύτητας γράφει το ασυνήθιστο γιά Μαλαγουζιά 3,17 pH, λαμποκοπώντας και φωτίζοντας τον ουρανίσκο με λεμονάτα ξύσματα. Το μετριοπαθές 12,7% του αλκοόλ δίνει κατάφαση στην έκδηλη ενέργεια. Είναι προκλητικά, εθιστικά νόστιμο με έναν αυθύπαρκτο και αυθόρμητο τρόπο, ελαφρύ κι όμως ουσιώδες, εντάσοντας υπό την σκέπη του τα πιό ασύμμετρα πολλές φορές αρωματικά χαρακτηριστικά του είδους της, χαλιναγωγώντας τα.
Κι αν ήθελα λίγο πιό μακρά την ορυκτή και ελαφρά φαινολική επίγευση, δεν έχει σημασία. Αρκεί που είναι τόση και καλή, και αρκεί που δεν αφήνει να παραβγεί ο αρωματικός αντιπερισμασμός με φόρα.
Η τιμή-κλεψιά της, την κάνει μοναδική ανάμεσα στο κλειστό κλαμπ των 5-10 καλύτερων Μαλαγουζιών που έχω δοκιμάσει.
Θα προσποιηθώ ότι έχει Diam 10άρι ή ιδανικά Stelvin, γιά να της αποδώσω τον χρονικό ορίζοντα που της αξίζει. Θα γίνει ακόμα καλύτερη.
Φυσική δύναμη στο τραπέζι, γι αυτήν θαλασσινά και ψάρια, πουλερικά και λευκό κρέας, κρεμώδη ζυμαρικά, είναι το ίδιο πράγμα, βάζοντάς τα σε τάξη και κομπανιάροντάς τα, αρκεί να συνταιριάζονται με τις κατάλληλες -λευκές και ελαφρά πικάντικες και βοτανικές- σάλτσες. Ημίσκληρα κίτρινα τυριά, με αυγολέμονο, γεμιστά κολοκυθάκια, λαχανοντολμάδες, σαρμαδάκια Νικήσιανης, μεζέδες παντός τύπου και να μην απαριθμώ κι άλλα.
