Έφηβες χρονιές.
Η μη απογαλακτισμένη νιότη.
Η αρχαιότητα ως ανταλλακτήριο ύψους.
Και ο χωροχρόνος ως φενάκη, για το Ασσύρτικο που προέταξε την δόξα των πεσμένων κιόνων των Κλεωνών
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Αρχαίες Κλεωνές Κορινθίας, Πελοπόννησος
Ασσύρτικο
Μέτριο λεμονί, πρασινωπό.
Συγκροτημένη, κάπως αιχμηρή μύτη spicy προσδιορισμού, που στρογγυλεύει όμως πάραυτα από την φαινομενικά καλή ωριμότητα του φρούτου. Γλυκά, γινωμένα ανοιχτόχρωμα εσπεριδοειδή, πράσινα μήλα και αχλάδια προσθέτουν φρεσκάδα, ο ανθικός αντίκτυπος περιλαμβάνει εσπεριδοειδή λουλούδια. Φλούδα από ξινόμηλο και ξύσμα από λιμμετία, πρασινίζουν ακόμα πιό ωραία το φρούτο, πράσινο δαμάσκηνο και gooseberry σε μικρές αφορμές αντίληψης. Πικάντικη και πιπεράτη και στα μπαχάρια και στα βότανα, αναδίδει ένα εσωτερικό ορυκτό κύμα, περισσότερο ασβεστόλιθου.
Η μετουσίωση στην γευστική επικοινωνία έρχεται όμορφα στον ουρανίσκο, το κρασί είναι ελαφρύ χωρίς να είναι υδαρές, έχει ζωτικότητα και ενέργεια δίχως να διαπερνάται επιθετικά από υψηλή οξύτητα -που όμως είναι αρκούντως φρέσκια και ζωηρή-, προσφέροντας έναν άξιο γαστρονομικό σύμμαχο, πρόθυμο γιά ασυνήθιστα μεγάλη γκάμα ταιριασμάτων. Ωραίο, γάργαρο φρούτο που υποκινείται εμφανέστατα ορυκτά, με τις πρασινωπές όψεις του που κυριαρχούν να τού χαρίζουν, αποφεύγοντας εκτιμήσεις περί αγουρίλας, παρόλο το ξαφνιαστικά χαμηλό -γιά Ασσύρτικο- 12% αλκοόλ. Πολύ ορυκτό λοιπόν, φαίνεται πιό νέο από 22άρι, με διακριτή φαινολική -σχεδόν τανική- διάρθρωση, και πικάντικες και πιπεράτες νύξεις μπαχαρικών και βοτάνων στον μέτριο όγκο του.
Μετρίου μήκους ορυκτή επίγευση, με φαινολικό δέσιμο. Εδώ φαίνονται οι αδυναμίες του τρύγου των 12%, καθώς επικρατώντας εμφατικά το πράσινο αφήνει άγουρες υπόνοιες. Μέσα στον spicy διάδρομο βοτάνων και μπαχαριών όπου εκτείνεται, το ξινόμηλο και το άγουρο gooseberry κάνουν θραύση.
Η τρέχουσα χρονιά στο εμπόριο.
Οι 12 μήνες στις οινολάσπες της δεξαμενής, δεν κατάφεραν να δώσουν την απαραίτητη πρωτεϊνική γλύκα και βάθος -χωρίς όμως το κρασί να φαίνεται οξύ ή αψύ- για να αντισταθμίσουν την πράσινη διάσταση του τρύγου. Επιλέον, η ένταση και η έκρηξη έμειναν κάπου εκεί μέσα, και δεν μεταπήδησαν στην φιάλη. Όμως, το κρασί είναι ενδιαφέρον δείχνοντας από καλή πάστα, και ίσως στις επόμενες εσοδείες να φανεί κάτι πιό ελπιδοφόρο.
Ένα ρετούς στην ετικέτα, αλλά και στο βαρύγδουπο ”Eternal”, ίσως να είναι φρόνιμο.
Είναι απόλαυση όμως στο τραπέζι, απολύτως συνεργάσιμο με οτιδήποτε σχεδόν, από θαλασσινά και ψάρια, μέχρι και το αδύνατο σαν pairing φαινομενικά, σπετζοφάϊ. Χοιρινό με ξινόμηλο, λεμονάτη τηγανιά και λεμονάτο αρνάκι, λευκές μακαρονάδες, κοτόπουλο αλά Πολίτα.
