Δίδου αφορμήν.
Και οι δύο αρωματικοί επιτηδευματίες θα σου δυσκολέψουν την ζωή.
Δώσε πάτημα, και η χωρίς αντίμετρο αρωματική μονομέρεια, θα γείρει την πλάστιγγα στην μία πλευρά.
Άφησε χώρο, και η Μαλαγουζιά και η Μαλβάζια θα σου πουν μαζί, κάτι που δεν θέλεις να ακούσεις:
Ουκ εν τω πολλώ το ευ.
Οίνος Λευκός Ξηρός Ποικιλιακός, Λεόντιο Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μαλαγουζιά, Μαλβάζια
Μέτριο και πλέον λεμονί.
Πλούσια μύτη, ανυπερθέτως αρωματική, με πλειάδα αρωματικών λευκών λουλουδιών αγιοκλήματος και γιασεμιού, με σίγουρη βοτανική πρόπτυξη αλλά και αρκετά ζωηρό ανοιχτόχρωμο μπαχαράτο θέμα. Εστερικές πεπονάτες και μπανανένιες νύξεις, μαζί με ξύσματα πράσινων εσπεριδοειδών κεντράρουν στον λευκόσαρκο, ροδακινένιο πυρήνα.
Η βοτανική γραμμή παίρνει bitter κυριαρχικό κεφάλι στο στόμα, σέρνοντας ξωπίσω της το υπόλοιπο αρωματικό δυναμικό στον κάτω από μέτριο, λεπτό όγκο. Τα λευκόσαρκα, ανθικά και μπαχαράτα στοιχεία, δέχονται ενέσιμη υποβολή από την οξύτητα, η οποία τροποποιήθηκε σε μέτριο σκαλί επιδιορθωτικά, αφού η γλιτσερή αίσθηση του προστιθέμενου τρυγικού στο τέλος, δίνει δικαίωμα.
Μέτρια επίγευση, ανθική, με μιά ελαφρά βοτανική πικρίλα, όχι ιδιαίτερα αντιαισθητική πάντως, όσο το εντεταμένο εις μακρόν επίχρισμα της γλίτσας.
Θα προσπαθήσει γιά απεριτίφ, αλλά γιά κάποια εύλογη αιτία, θα ήταν προτιμότερο να συνταιριαστεί με θαλασσινά και μικρά τηγανητά ψαράκια και μεζεδάκια όπως κολοκυθοκεφτέδες, αλλά και μαραθόπιτες ή πίτες με σέσκουλα και λάπατα, πράσινες σαλάτες.
