Η Μυστική Σινδόνη.
Μιά νύχτα μόνο έφτανε.
Ένα βράδυ μαγικής ώσμωσης ήταν αρκετό.
Και όταν το παραπέτασμα τραβήχτηκε, το χαλκόχρουν φως έλουσε την καρδιά μας.
ΠΓΕ Αχαΐα, Οίνος Ερυθρωπός Ξηρός, Προάστειο Πάτρας, Αχαΐα, Πελοπόννησος
Σιδερίτης
Μέτριο χάλκινο.
Αρώματα σκουριάς ραίνουν με ιδιαιτερότητα, και ωχρά και χάλκινα ξερά λουλούδια αλλά και αποξηραμένο φλαμούρι ξεκινούν την αυτοαναφορικότητα τής μύτης. Απαλή πολύ και συνεσταλμένη, αποφεύγει παντελώς τίς εντάσεις προτιμώντας ιδιοσυγκρασία. Ξερή φλούδα από φυρίκι μαζί με λίγη νωπή σάρκα του, ανοίγουν έναν υποτυπώδη δίαυλο με το θυμικό, αφυδατωμένα μούσμουλα και ξερή σκόνη από ροδακινόφλουδα συνδράμουν ελαφρώς. Πολύ ντελικάτη στον μπαχαρένιο της προσδιορισμό, κρύβει βαθιά μέσα της βοτανικές πτυχές, την ώρα που νανοΐχνη από άγουρα κόκκινα φρούτα προσπαθούν να αναδυθούν.
Τερτίπι τής μοίρας δεν υπάρχει εδώ. Μόνο ισχυρά κελεύσματα τού γονότυπού του στον ουρανίσκο που τον φέρνουν σε μεταμορφωσιγενή οίστρο, και ο Σιδερίτης μάς δείχνει τα αιχμηρά αποθέματα καρδιάς που έκρυβε. Και αν αυτό προϋπέθετε την εικοσιτετράωρη εκχύλιση τής γκριζωπής-λιλά ψυχής του, να ενσταλαχθεί και να μετατραπεί σε ένα διπλό κοπίδι οξύτητας και έντασης που διαπερνά με αυθεντικότητα, αυτό έγινε αβίαστα σαν από εσωτερική εντολή. Στον σφιχτό, φανερά δομημένο, ελαφρά πάνω από μέτριο όγκο, πλέον πάλλονται όλα ενεργειακά από μιά ιδιόκτητη συχνότητα που συμπεριλαμβάνει στις τάξεις της φορτισμένη ορυκτή αποτύπωση, και το φρούτο με το πρόταγμα τής σκουριάς δεν είναι πιά ντροπαλό, παρά διατιτραίνει με επίταση την μνήμη που αφέθηκε αδρανής προσώρας στην πραότητα τής οσφρητικής καταγραφής. Όλα έντονα, διαπεραστικά, με κάθε ίχνος χαρτογράφημένης οργανοληψίας να δίνεται με ηλεκτρικότητα, οι τανίνες ξεγελούν ως απαλές αλλά έχουν εσώτερη συνοχή, συμβαδίζοντας με το καθόλου αρωματικό, αυστηρό προφίλ του.
Εξαιρετική επίγευση που ακουμπάει το μακρά, δυναμικά ορυκτή και με ευδιάκριτο φαινολικό πιάσιμο, χωρίς να γίνεται ποτέ τραχύ. Με ασφαλώς πιό πιπεράτο τόνο στα μπαχάρια και τα βότανα -όπως διαφάνηκε ήδη από τον μέσο ουρανίσκο-, που την κάνει ιδιαζόντως μπριόζικη.
Από τα δυό-τρία -άντε βαριά πέντε- καλύτερα ροζέ τού τόπου, ιδίως αν κάποιος δεν αναζητάει αρωματικά πυροτεχνήματα.
Η φανταστική συνέργειά με μπακαλιάρο σκορδαλιά τής Εθνικής εορτής μας -όπου πάντα προτείνω ένα καλό ροζέ ή ένα εντεταμένα όξινο και ισχυρό λευκό και όχι ρετσίνα- δίνει την αλληγορία του. Εξαιρετικό σαν αντι-λευκό, θα αριστεύσει με οποιοδήποτε θαλασσινό ή ψάρι, ενώ δεν θα χλωμιάσει καθόλου με ψητό λευκό κρέας ή πουλερικό.
