Μικρή κόρη του Μαγιού
Μαυροδάφνη, τρυφή γλυκιά μέσα μας.
Και λώτισμα ηδύ, κάτω απ΄την ποδιά σου που κρύβεις.
Και εξαγνισμό δίνεις μέσα από τεχρίλινους δρόμους που περνάς.
Ποικιλιακός Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μαυροδάφνη
Σχεδόν βαθύ ρουμπινί.
Η ακόλαστη Μαυροδάφνειος ομορφιά, έρχεται με τα εγγενή σέρτικα αρώματά της που μάς αρέσει να μάς βασανίζουν. Η μαγική, ιδιόκτητη αναγωγή της δίνεται δεμένη με ξερά βοτάνια, τηγανητή παντσέτα και ελαφρύ δέρμα, συν κάποιες πτητικές θειόλες που ενέχουν σταβλίλα και ψητό σκόρδο. Όλα σε μικροδόσεις, γιατί η πυγμή τού φρούτου τα λειαίνει στα μέτρα του. Κεράσια ώριμα βαθιά, δαμάσκηνα, γινωμένα και ζαρωμένα, δαμάσκηνα βανίλιες και παστά βύσσινα, καταπίνουν τα πάντα, μιά ανθική υπόμνηση από μελανά λουλούδια εγκολπώνει έτι περαιτέρω οτιδήποτε ακάθαρτο. Περιρρεόυσα φυτικότητα που δεν προσδιορίζεται καθαρά. Φανταστική διαχείριση τού βαρελιού που συνδυάζει παλιά μισάτονα και μεγάλες ξύλινες παλιές δεξαμενές 1300 λίτρων, αποδίδοντας γλυκά μπαχάρια, ποιοτική σοκολάτα, espresso και cold brew καφέδες.
Δεν μπορεί να ξεφύγει από την ωραιότητά της, στο στόμα χύνεται με δοτικότητα αλλά και μιά μικρή ικμάδα εγκράτειας. Πάντα πάνω στις ράγες τού μοναδικού γνωστικού της σύμπαντος, των ξεχωριστών ιδιόκτητων χαρακτηριστικών της που αμφιβατούν μεταξύ μη πουριστικής προσέγγισης αλλά και βαθέος ηδονισμού. Ζουμερός πολύ, σοκολατένιος, χυμώδης, φρουτένιος όγκος που κυμαίνεται σε γεμάτο βάρος, και η αρχιτεκτονική τού κρασιού είναι αξιοπρόσεκτη, αφού συγκεράζει σημαντική πυκνότητα και συμπύκνωση χωρίς να σκληραίνει καθόλου, μιάς και η αρκούσα στρογγυλάδα του τού δίνει προφανείς βαθμούς ετοιμότητας, πηγάζουσα από το σχολαστικό της φινίρισμα. Τούτου λεχθέντος, οι υψηλές τανίνες έχουν τορναριστεί έξοχα χωρίς να σκαλώνουν καθόλου, βοηθώντας αμέριστα στην βελούδινη υφή τού οίνου, ενώ η οξύτητα προκαλεί αναδιφηστική διάθεση εξερεύνησης τού βάθους του, που δεν είναι καθόλου λίγο, με σιωπηλή παραίνεση από το ορυκτό. Και πάλι, το ξύλο σε εξέχουσα δομική παράσταση, η μικρή αλδεϋδική νότα κρύβεται έντεχνα.
Μακρά στα σίγουρα επίγευση, με ήπια αλκοολική θέρμη, και οι υψηλές τανίνες δείχνουν δείγματα τής πολύ ωραίας δουλειάς τους. Το φρούτο πρωτεύει μαζί με τις kinky αναγωγικές πτυχές του, άδηλη ορυκτή ποιότητα και πολύ μα πολύ σοκολάτα και νόστιμη καφέϊνη περίπτυξη, κάνουν αυτό το μέρος τού κρασιού να αξίζει πολύ. Κάποια μικρά πράσινα bitter στοιχεία στο τέλος, δεν μπορούν να ενοχλήσουν.
Οπωσδήποτε δυό-τρεις μέρες να πάρει τον αέρα του.
Θα γίνει πραγματικά, ουσιαστικά καλύτερο και με μεγάλη διάρκεια στον χρόνο.
Μοσχαράκι με μελιτζάνες στην κατσαρόλα, αρνίσιο χουνκιάρ μπεγεντί, κιλότο αγριογούρουνου με κρασάτη σάλτσα με βελουτέ δοσολογία καρότου, πιπεριάς Φλωρίνης και ντομάτας. Αν μεταβείτε σε βοδινές κοπές, φρονώ πως μιά σάλτσα Port θα βοηθήσει πολύ, το ίδιο και καπνιστή BBQ όπως αυτή από τις Γουμένισσες. Κίτρινα παχιά σκληρά τυριά, εξαίρετη επιλογή, πλατιά ζυμαρικά καρότου και σπανακιού, με κοκκινιστή γίδα, ένας εξαντρίκ συνδυασμός που θα ενθουσιάσει.
