Συνδετικοί ιστοί.
Συγκολλητικές γέφυρες, που διαφέρουν.
Το παρελθόν τής Ρετσίνας είναι εκεί, και καραδοκεί για να καταδείξει.
Άλλοτε για να καταδείξει τα κακώς κείμενα, μα και άλλοτε να υποδείξει τα σωστά βήματα που πατήσαμε για να βγούμε από την ατραπό τού αδιεξόδου.
Ονομασία Κατά Παράδοση Ρετσίνα, Άνω Διακοπτό Αχαΐας, Πελοπόννησος
Ροδίτης
Θολό, πάνω από μέτριο λεμονί.
Πληθωρική μύτη που εκλύει λίπος προς κάθε κατεύθυνση, με σαλέπι, άγλυκο βούτυρο και κρέμα μαγιάς αρτοποιΐας, να δίνουν πληροφορίες. Άνθος γαρδένιας συνεχίζει στον λιπαρό δρόμο, αχνές μνήμες από ποσέ γλυκά εσπεριδοειδή, συναγωνίζονται με apple curd που κορυφώνει την λευκόσαρκη υποβολή με επιτυχία. Ψάχνεις Ρετσίνα με το φανάρι, και εκείνη δεν έρχεται παρά μόνο σε αναιμικά βοτανικά μικροκαρέ που ομολογούν μιά πολύ ντελικάτη θεώρησή της, τα μπαχάρια της επίσης κομψά και αρκετά, μέσα σε μιά γήϊνη περιβολή πηλώδους χαρακτήρα.
Μεστότητα το χαρακτηρίζει στο στόμα, είναι ένα κρασί που κρύβει με ιδιαίτερο ζήλο τις ρητινικές του καταβολές, αφήνοντάς ψιλές, διακριτικές νύξεις βοτάνων και πεύκου, να μαρτυρούν την πεποίθηση και φιλοσοφία τού δημιουργού ως προς τα φειδωλά αποκαλυπτήρια ενός Ρητινίτη οίνου. Και πάλι το λίπος έχει τον πρώτο λόγο μαζί με τις πλούσιες ζυμαρένιες εκφορές που χαρακτηρίζουν την οινολασπική παραμονή στον αμφορέα, η γήϊνη αντίληψη συνδέεται άμεσα με τον τελευταίο. Χαμηλών τόνων γενικώς, αρνείται να δώσει εκρηκτικό τέμπο και υψηλές εντάσεις μέσα στον ήπια γεμάτο όγκο του, υπάρχει όμως πυκνότητα και φαινολική σύσφιξη που κάνει την δομή του διακριτή. Καλή απόδοση τού φρούτου που το διαποτίζει εμφατικά όμως η γλύκα, με την -υπό άλλες συνθήκες πιό τονισμένη- οξύτητα να προσπαθεί να πατήσει ένα πολύ μικρό σκαλί πάνω από μέτρια, επιβιβαζόενη πάνω σε ορυκτή πλατφόρμα που την κάνει πιό αληθινή, πιό πειστική, παρότι εν τέλει μέτρια στην πρόσληψη.
Πολύ καλή επίγευση που έχει ξαπεράσει κατά πολύ το μέτριο μήκος. Φαινολική, γήϊνη και ορυκτή, με την μαγιά αρτοποιΐας να μασιέται στην κυριολεξία, είναι ελαφρά πιό πικάντικη στην μπαχαρένια της συνέχεια, τα βοτανικά ίχνη λίγο πιό εμφανή μαζί με το πεύκο, και πάλι όμως δεν πετάς την σκούφια σου για Ρετσίνα, ένα ελαφρύ ντεμαράζ στα εσπεριδοειδή ξύσματα υπενθυμίζει πως η οξύτητα δεν είναι αδύναμη.
Παρότι διέπεται από στρογγυλάδα και είναι έτοιμη, μπορεί να πάρει πάνω της εξελικτικά.
Τηγανητά ψάρια όπως κουτσομούρες, γαύρος, αθερίνα και μαριδάκι, κάθονται μιά χαρά, θαλασσινά με μιά μικρή βοτανική πινελιά επίσης. Ζυμαρικά με κρεμώδεις λευκές σάλτσες, μαμαδέ με αυγολέμονο και ένα πείραγμα από σχοινόπρασο πάνω στην κρέμα. Πουλερικά και λευκό κρέας, με σάλτσα μουστάρδας βοτάνων, στέκονται καλύτερα.
