Στο Παλάτσο των Δόγηδων.
Γλιστρώντας με χάρη στο γυαλισμένο μαρμάρινο πάτωμα.
Υφαρπάζοντας το στραβόξυλο που λέγεται Nebbiolo από τα ομιχλώδη πλατώ του Πιεμόντε.
Μία του εκεί, και μία του εδώ.
Στα χαμηλά της ημιορεινής ζώνης της Κορινθίας.
Στα σκοτεινά των τριανταεπτά μηνών στέγασης των πεντακοσάλιτρων βαρελιών.
Που η καρδιά του μπορεί να χτυπήσει και εδώ.
Οίνος Ποικιλιακός Ερυθρός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Nebbiolo
Μέτριο και πλέον ρουμπινί, με γκρενά ανταύγειες.
Nebbiolo paradiso στην μύτη.
Πολυεπίπεδο μπουκέτο με εκτενή βεντάλια οσφρητικής αποκάλυψης.
Ρόδα και γλυκά μπαχαρικά σε πλήρη ανάπτυξη, κεράσια, maraschino και κόκκινα βατόμουρα, ώριμη φυτική διάσταση, παλιό δέρμα, ενώ το γήινο και τρουφένιο περιβάλλον είναι εντυπωσιακό, αφήνοντας και μιά μικρή εναπόθεση σκούρου, αφάλτινου στοιχείου.
Λαμπρό παράδειγμα της ποικιλίας στο στόμα.
Απολύτως τριτογενές, γήινο και ιδιαίτερα πειστικό τρουφένιο στίγμα εισχωρεί μέσα στο γλυκό μπαχαρένιο πεδίο των αποξηραμένων κόκκινων φρούτων και ανθέων, της λιαστής πιπεριάς Φλωρίνης και ljutenica, με το παλιό δέρμα σέλας να δίνει αίγλη και το ορυκτό να απαντά με άμεση επιρροή.
Μέτρια οξύτητα στον αρκετά πεπλατυσμένο όγκο, που ξεκόβει από την αίσθηση του μετρίου βάρους, γιά να προσαρτηθεί σε εκείνον του γεμάτου, επενέργεια της επίδρασης των πολύ ισχυρών, στυπτικών τανινών που ποδηγετούν μετά τον μέσο ουρανίσκο.
Μακρά, πολύ μπαχαράτη και τριτογενής επίγευση, ορυκτή, με τις τανίνες σε απολύτο μονοπώλιο.
Το ένστικτο οδηγεί.
Μαγική συνέργεια με φέτες βλαχοσφυρίδας με κόκκινη Αγιορείτικη σκορδάτη σάλτσα λαχανικών. Pappardelle με λάδι τρούφας και ραγού αγριογούρουνου, κόκκορας κρασάτος με λιαστές ντομάτες και χοντρό μακαρόνι, φασόλια φούρνου με σαλάμι Λευκάδας.
