Κρυσταλλόφρων Έρως.
Postcards from a cooler Paradise.
Το κρυογενές χάδι της παγωμένης ηδονής.
Μισός ήλιος μέσα του, μισό φεγγάρι, χάσικο αλφάδι άρωμα που το κόβει το ψυχρό φλέγμα του ατσαλιού.
Οίνος Ποικιλιακός Λευκός Ξηρός, Λαλιώτη Κορινθίας, Πελοπόννησος
Μοσχούδι (Μικρόρωγο Μοσχάτο) 70%, Ασσύρτικο 30%
Μέτριο προς βαθύ λεμονί, αρκετά πρασινωπό.
Super-cool εμπειρία στην κλασάτη μύτη, γεμάτη φρεσκάδα από άγρια βότανα, και με λουΐζα και λεμονόφυλλα να αρτύζουν την εσπεριδοειδή καρδιά της. Άνθη νεραντζιάς και περγαμόντο, πικάντικα μπαχάρια, εδραία ορυκτή διατύπωση, γιά μιά όχι τυπική νότια, και μακριά από τα συνήθη Μεσογειακά πρότυπα, εικόνα.
Τρομακτική κράση στον ουρανίσκο, και η ενέργεια κοντεύει να βγει έξω από το ποτήρι. Συνεγειρόμενη της εφιαλτικής οξύτητας και συνεπικουρούμενη του υψηλού ορυκτού κραδασμού, η ένταση χτυπάει από ορατές και αόρατες γωνίες, και ο εσπεριδοειδής ψαλμός διασπείρεται σε κάθε σημείο. Λεμόνι, Key Lime, ροζ γκρέηπφρουτ και άγουρα μανταρίνια με satsuma citrus, εισχωρούν ανελέητα διανοίγοντας χώρο γιά τα πικάντικα και μυριστικά βότανα στον απαλά γεμάτο όγκο, με τα -αρκετά εν κρυπτώ- σάκχαρα να κόβονται σύριζα από το δρεπανηφόρο μένος του όξινου δυνάστη, οδηγώντας σε ασφαλή ξηρή πρόσληψη. Μικρή, αλλά τοποτηρητική ανθική ανάπτυξη που δεν μπορεί να απλωθεί επαρκώς, ένεκα της καυτερότητας και πιπεράδας των μπαχαριών.
Πολύ καλή επίγευση που γιά λίγο δεν ακουμπάει το μακρά. Φαινολική, βασανιστικά όξινη και ορυκτή, με εν χορώ, πανηγυρική έξαρση του πικάντικου και πιπεράτου σε βότανα και με μπαχάρια, και με το θειώδες να ακούγεται.
Με διαφορά το ύψιστο κρασί του Παπαργυρίου, ανεξαρτήτως βαθμολογιών και μπούρδες, και αυτό που θα τοποθετούσα σε κάθε εστιατορική λίστα, κρεοφαγική ή θαλασσινή. Μεγάλο μπερεκέτι, όχι μόνο γιά τα λεφτά του.
Θαλασσινά και ψάρια, άπαντα, λεμονάτα όστρακα με κόλιανδρο ανυπερθέτως. Η κρυφή μεγάλη δύναμή του, είναι το λευκό κρέας. Φανταστικό, ανυπέρβλητο στον συνδυασμό του με κατσικίσια πλευρά φρικασέ με πολύ ξινό αυγολέμονο, όπως εξαιρετικό με μαγειρίτσα, θα μπορούσε να είναι το λευκό κρασί της Λαμπρής. Γαρδουμπάκια φρικασέ, αρνίσια παϊδάκια -δεν τα τρώω ποτέ με λεμόνι αλλά σε όσους αρέσκονται, θα διαπρέψει-, χοιρινά μαριναρισμένα σουβλάκια, χοιρινά μπριζολάκια iberico με πικάντικα βότανα, λεμονάτο αρνάκι, ακόμα και βοδινή tagliata με mix εσπεριδοειδών, φύτρες και ρόκα, carpaccio αλά Harry’s Bar, Vitello Tonnato.
