Αίγλης εγκόλπιον.
Η επαναφορά των ροών στα Πολλά Νερά.
Τα εκατόν σαράντα στρέμματα του ενιαίου αμπελώνα, ζήτησαν και πήραν.
Η αμφιταλάντευση βαφτίστηκε προβληματισμός, η αστοχία πειραματισμός, το στέρεμα των πολύτιμων πολυκαιρισμένων χυμών στα παλιά βαρέλια, έφερε τον συνεχιστή μιάς επιτυχημένης παραδοσιακής κουλτούρας προ των ευθυνών του:
Οι κάκιστες παλινωδίες των εσοδειών μετά το ’13, έκαναν τις παλιές επιταγές του Χάρμαν λόγο και γράμμα.
ΠΟΠ Νάουσα, Πολλά Νερά Ημαθίας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί, σχετικά όχι απόλυτα διαυγές και ελαφρά θολό.
Μεγάλη ποιότητα στην μύτη που εκπτύσσεται με αιθερικό συγκρότημα από πολύ ώριμες φράουλες και μαρμελάδα τους, έχοντας ένα μικρό κέρασμα από συμπύκνωμα σμέουρου. Ξερά και αφυδατωμένα κόκκινα αγριολούλουδα επιτείνουν την σπουδαία αίσθηση, με τα παλαιόθεν -στρεβλώς τυπικά- ίχνη ντομάτας να απαντώνται μόνο σε φυτικούς τόνους ντοματόφυλλων, που επεκτείνονται βοτανικά με ξερό δυόσμο, τσάϊ τσουκνίδας και λιαστό bouquet garni, ίσως και μιά μικροκουκίδα κύμινου. Όχι πιά brett, και αν υπάρχει δέρμα είναι σε εξαιρετικά δυσδιάκριτη ανίχνευση αποφεύγοντας εντελώς την ρουστικίλα, και ενώ το ευρύ γλυκό μπαχαράτο πλέγμα ενέχει εξίσου πιπεράτες πτυχές, με γήϊνες και μανιταρένιες απαρχές.
Φινέτσα πλέον και μόνον, στον ιδανικού βάρους, μετρίου και κάτι ψιλά όγκου, ουρανίσκο, έχοντας αποδιώξει τα τανικά τερατουργήματα με την ανθρωποφαγική άγουρη πρασινίλα, των τελευταίων εσοδειών. Αν παραπλανά γιά υδαρές, δεν είναι, χωρίς βέβαια να επαίρεται γιά θεαματική συμπύκνωση, προσφέροντας όμως βαθιά νοστιμιά και αρμονία στο φρούτο που δίνει και αποξηραμένες οψιόν, με την συνεισφορά της φρέσκιας οξύτητας που κινείται σε άκρως εξισορροπιστικά επίπεδα και των καλοστημένων τανινών που παρουσιάζουν γλύκα και πλευστότητα παρόλο το ισχυρό υπόβαθρό τους, να είναι καθοριστικά. Μπαχαράτο, πιπεράτο, εύληπτα φυτικό και στρωτά βοτανικό φόντο, έχει μιά μαντεμένια και σιδηρούχα μεταστροφή του γήϊνου πεδίου του, να το κολακεύει.
Μακρά όμως, πολύ απολαυστική επίγευση που παίρνει ρεβάνς γιά την ατολμία του μέσου ουρανίσκου αν και αισθητά στυπτική, πιό ασβεστολιθικά ορυκτή εδώ, και μέσα στα φυτικό και βοτανικό αλισβερίσι, έχει ένα καταπληκτικό παιχνίδισμα του γλυκού φραουλένιου φρούτου με όξινες αιχμές από σαγκουΐνι, που το ανεβάζουν επίπεδο.
Γιά τα περισσότερα σημεία πώλησης αποτελεί την τρέχουσα χρονιά, αν και έχει λίγο καιρό που βγήκε το ’19.
Ευτυχώς, το φρικτό ’15, και το ελαφρώς καλύτερό του ’16, δείχνουν να είναι παρελθόν, χωρίς όμως να φαίνονται πειστικές ενδείξεις στον ορίζοντα γιά πλήρη επαναφορά στις παλιές ημέρες δόξας.
Με το φαγητό δείχνει ιδιαίτερα ξηρό, ξινό, και ελαφρώς bitter, δείχνοντας πως ο κόσμος των γαστρονομικών συνδυασμών και των αυτών συσχετισμών, είναι ένας άλλος πλανήτης. Φακές με ορτύκια, κοζάκικα λουκάνικα, Κρητικά ξυδάτα, με πορτοκάλι και ριγανάτα. Αρνίσιο κεμπάπ, αλλαντικά.
