Η σάρωση της προσωπίδας, ήρθε μέσα από την άργιλο.
Το άκοπο, ωμό, ατορνάριστο προφίλ του Ξινόμαυρου, βρήκε διαφυγή μέσα από τους πόρους του πηλού.
Και η γλώσσα που μίλησε, έκανε γνωστές τις ντοπιολαλιές της Ναούσσης και του Αμυνταίου στον κόσμο.
Μέσα από την κραταιότητα της ράτσας του, βρήκε τρόπο να στυλώσει ζωή χωρίς το ξύλο, να στηθεί χωρίς την περιττότητα του φτιασιδωμένου, να αφεθεί στην απεριποίητη επιμέλεια του μη παρεμβατικού.
Οίνος Ερυθρός Ξηρός, Προσοτσάνη Δράμας, Μακεδονία
Ξινόμαυρο
Μέτριο ρουμπινί.
Όμορφη, γοητευτική, φρουτώδης μύτη που τυλίγεται από ανθικό περίβολο και στρώματα από γλυκά μπαχάρια.
Κόκκινα και μωβ λουλούδια, κόκκινοι μικροί καρποί του δάσους, φράουλα και πουρές κόκκινου βατόμουρου, έχουν ένα πολύ απαλό φυτικό, καθόλου άγαρμπο άγγιγμα, και ευγενική δερματική νύξη που απορροφώνται μέσα στο φρουτώδες πλαίσιο.
Η στυλάτη, κεραυνοβόλος οξύτητα, ανοίγει τα sour αρώματα στον ουρανίσκο, και με τον στυγνά στυφό οίστρο των ισχυρών, πολφωδών όμως και σαρκωδών τανινών, να διαγράφουν το μέτριο βάρος του σώματος, γιά να προσδώσουν μεγαλύτερο όγκο. Προλειαίνουν επίσης την έλευση από αγριοβύσσινο και κράνο, αμφότερα στυφά και ξινά, γιά να διευρύνουν την πολυπλοκότητα πηγαίνοντάς την στο γλυκόξινο πεδίο.
Η προσθήκη τους στο δασικό κόκκινο φρούτο, δεν αποτρέπει την πολλαπλή μπαχαρένια διαστρωμάτωση να έχει στιβαρό, πιπεράτο ρόλο, ούτε βέβαια και το ανθικό πρόσημο, με πιό εντεταμένη δερματική και ζωική νότα και καλαίσθητες βοτανικές ικμάδες, ενώ η είσοδος του αθρόου ορυκτού παράγοντα χαρίζει.
Πολύ καλή επίγευση, αλλά ιδιαίτερα και καπηλευτικά στυπτική, και με το αλκοόλ με παρουσία.
Ορυκτό και μπαχάρια, με αχνές φυτικές εδώ νύξεις, ανοίγουν την πόρτα γιά την οξειδωτική αποσαφήνηση των ξερών χόρτων και σανού.
Αρνί και κατσίκι, σούβλες με εντόσθια και χοιρινό κοντοσούβλι, στήθος πάπιας με κερασάκι Γουμένισσας, παπαρδέλες με ραγού αγριόχοιρου, βουβαλίσια σπαλομπριζόλα.
