Μικρό φουντί.
Θύρσος, ο τελετουργικός.
Η double cream εμπειρία της Μαλαγουζιάς και του Viognier.
Και η συγκέντρωση πλούτου, βουτυρένιας υφής και τρυφηλού ευζωϊσμού, έδειξε πόσο σωστά μπορεί να αντιρροπηθεί στην Δράμα, από τον νεωτεριστικό αέρα.
ΠΓΕ Μακεδονία, Αδριανή Δράμας, Μακεδονία
Μαλαγουζιά 60% Viognier 40%
Βαθύ λεμονί.
Πολύ θελκτική gunflint προσέγγιση στην μύτη, που προτάσσει ένα αρεστό αναγωγικό προφίλ.
Κίτρινα φρούτα, ώριμα εσπεριδοειδή και γινωμένα ωχρά άνθη μαζί με κάποιες τροπικές υπόνοιες που διεκδικούν ολοένα και περισσότερο χώρο, συνάγουν τον πυρήνα, όπου βοτανικές αιχμές και ωραίο μπαχαρένιο στήσιμο τον περιβάλλουν.
Καίρια ώριμο, έξτρα νόστιμο και πολύ συγκρατημένα πληθωρικό, στον λιπαρό, σχεδόν γεμάτο όγκο.
Η σαφής ανάδειξη της δραστικής οξύτητας που ξεπερνάει με ευκολία το μέτριο, προβάλλει ώριμα κίτρα έναντι των κίτρινων φρούτων και του τροπικού παράγοντα που αντηχεί με πολύ μακρινές νότες κανταλούπε και ζαχαρωμένης παπάγιας, οι οποίες καθυποτάσσονται στην συνέχεια από κρέμα λεμονιού και lemon curd. Όμορφη βοτανική διαμόρφωση ενόσω προχωράει σημαντικά ορυκτά, και ό,τι δεν καταφέρνει η ένταση -που δεν είναι χαμηλή βέβαια- και η διεισδυτικότητα, το επιτυγχάνει καταλυτικά η νόστιμη, λουσάτη και ηδονιστική πλευρά του.
Πολύ καλή, ορυκτή και φίνα βοτανική επίγευση, με γλυκά κίτρινα μπαχάρια και σκόνη μπαρουτιού να μπαίνει ξανά στο αναγωγικό τιμόνι, καθώς τελειώνει με γλυκιά κρέμα.
Κάτι μου λέει ότι αν τελειοποιηθούν πράγματα που αφορούν την ένταση και εστίαση, θα αφήσει πίσω όλα τα λευκά του κτήματος.
Η τρέχουσα εσοδεία στα ράφια.
Λιπαρά κίτρινα πικάντικα τυριά, λευκό κρέας και πουλερικά με κρεμώδεις σάλτσες, gnocchi με σπανάκι και μπρόκολο ογκρατέν, φασί με beurre blanc, σφυρίδα Αθηναϊκή μαγιονέζα.
