Το δάνειο του κλέους.
Το χρονικό της δόξας του συλλέκτη οστών.
Η αφοβία του διεκδικητή πάνω στο καναβάτσο.
Ο γυρισμός του με τα δόντια των οχτρών περασμένα στο κολλιέ του.
ΠΓΕ Εύβοια, Μύτικας Ευβοίας, Στερεά Ελλάδα
Syrah 92% Viognier 8%
Ένα κλικ πριν το βαθύ ρουμπινί.
Το μωβ παντού στην μύτη. Γλισίνα, μενεξές, ορχιδέα, βάζουν το χρώμα στην οσφρητική εμπειρία, όπου η συνέχεια του σπασμένου μαυροπίπερου, των γλυκών μπαχαρικών και του λικέρ λεβάντας, τοποθετούν το μαυροκέρασο, την μαρμελάδα βύσινο και την τάρτα blueberry στο κέντρο, μαζί με φρέσκο βούτυρο και γαρδένια, ενώ η ακρότατη στο βάθος πρόσληψη της μελάνης κλείνει την εντύπωση.
Τέλειο στον ουρανίσκο, χωρίς να είμαι σίγουρος αν τόση τελειότητα είναι καλή.
Απόλυτα λιμαρισμένο στα ψιλά, με ράσπα στα χοντρά, παρουσιάζεται ολοστρόγγυλο, χωρίς καμία απολύτως προεξοχή στον φαρδύ όγκο που δεν επαίρεται γιά το πόσο γεμάτος είναι, αφού καταλαμβάνει τα πάντα μειλίχια, χωρίς καμιά αίσθηση βιαιότητας και χωρίς καταιγιστική ένταση.
Το μετάξι των πολφωδών τανινών τα κάνει όλα εύκολα, όπου μέσω της ικανότατης οξύτητας γίνεται κατανοητό το αγριοβύσινο, ακόμα και το σαγκουίνι, μέσα στον στομφώδη πλούτο του μωβ, όπου τα ανθικά, ταρτένια, λικερένια και γλυκά μπαχαράτα στοιχεία με το σπασμένο μαυροπίπερο ταυτοποιούνται πάραυτα, με σοκολατένια γλύκα και ορυκτό υπόβαθρο.
Μακρά επίγευση, μωβ και λικερένια με σαφή μπαχαράτο προσιδιασμό αλλά και ορυκτή, αφήνει την σοκολατένια ηδύτητα να ρέει αργά συνοδεία ελεγχόμενου αλκοόλ, όπου γιά μιά στιγμή η πραγματική -πλην όμως συγκαλυμμένη- ισχύς των τανινών γίνεται αντιληπτή γιά να ξαναβουτήξει μέσα στο παχύ ζουμί.
Οι 97pts στον διαγωνισμό του Decanter και Platinum Best in Show, δείχνει ότι το Ελληνικό κρασί δεν αστειεύεται.
Δύσκολο έως κακό κρασί φαγητού, ανεπίδεκτο σε πολύ μεγάλη γαστρονομική γκάμα
Κίτρινα σκληρά τυριά, βοδινός φούρνος και γάστρα με παχιές σάλτστες μωβ και μπλέ φρούτων του δάσους, αγριογούρουνο με κάστανα και δαμάσκηνα, ελάφι με σάλτσα σοκολάτας και μπράντυ.
