Οι φραγκοσυκιές κάτω απ΄τον φράχτη.
Και οι μαραθιές παντούθε μυρίζουν στην κυρά των Κυκλάδων.
Κι’αν κοσμοπολίτισσα βαφτίστηκε, η Σύρος πάντα τα καράβια της αγιάρικα τα έχει.
Χωρίς Ασσύρτικο δεν ζει το σύμπλεγμα των νήσων. Γιά δυό δράμια απ’τον καρπό του. Γιά μιά γουλιά απ’τον χρυσό του σταφυλιού του.
ΠΓΕ Κυκλάδες, Λαγκάδα, Τάλαντα Σύρου, Κυκλάδες
Ασσύρτικο
Βαθύ λεμονί.
Ιδιαίτερα πικάντικη μύτη, τακτοποιεί το ώριμο εσπεριδοειδές φρούτο με τις λευκόσαρκες εκφάνσεις και τα γινωμένα κίτρινα ανθάκια κάτω από αιχμηρό spicy διάλογο μπαχαριών και βοτάνων, με το αλκοόλ να προσλαμβάνεται καθαρά. Πιπεράτος και τζίντζερ πουρές μήλου σε έναν προσιδιασμό γλύκας, κάποιες καπνικές νότες κατατάσσονται ορυκτώς.
Extra, ultra piquant στο πολύ γεμάτο, λιπαρό στόμα, σε ένα υψηλό γλυκερολικό φορτίο που απολαμβάνει δυναμικής έντασης και εντεταμένης διεισδυτικότητας οξύτητα, με το αλκοόλ να ακούγεται τρισδιάστατα. Υπάρχει όμως αξιοσημείωτο βάθος και εθιστική νοστιμιά στην γλύκα του ώριμα εσπεριδοειδούς φρούτου με τις πουρεδένιες και ανθικές αναφορές, που κάνει την raw, αλιμάριστη και επιτηδευμένα άφτιαχτη φύση του να δίνει συνεχή κομπλιμέντα ευχαρίστησης στον ουρανίσκο, αφήνοντας τα τσιταριστά μπαχάρια και βότανα να τελούν υπό ορυκτή καθοδήγηση.
Καλή, τίγκα αλκοολική επίγευση με την αγριάδα των μπαχαριών και των βοτάνων να επιπροστίθεται στον καύσο μαζί με ψήγματα θειώδους, προσπερνώντας το διακριτό φαινολικό πλέγμα με bitter, πράσινο κύμα.
Πολύ καλαίσθητη δουλειά στην ετικέτα, όπως και οι άλλες του οινοποιείου.
Εύκολο στο τραπέζι, αρκεί να υπάρχει προσωπικότητα και ένταση στο φαγητό.
Λιπαρά ψάρια στα κάρβουνα, κρεμώδη, τυρένια σαγανάκια θαλασσινών, πάστα με κοτόπουλο ή θαλασσινά με βοτανικές λευκές σάλτες λεμονιού-βουτύρου. Πουλερικά και χοιρινό, αρνί, κατσίκι, άνετα και άφοβα, είτε στα κάρβουνα είτε με λευκές σάλτσες, κίτρινα πικάντικα λιπαρά τυριά, γεμιστά κολοκυθάκια και άλλα τέτοια μαμαδίστικα με σάλτσα αυγολέμονο.
