Μορφοποιός ανάμνηση.
Το πέρασμα κολοκαιριών και χειμώνων.
Η γραφή τού καιρικού κύκλου πάνω στο χώμα.
Το ισχυρό αποτύπωμα τής εσοδείας μέσα στο εσώτερο είναι τού μικρού αμπελοτοπιού, αλλά και των εργαλείων οινοποίησης και τού ίδιου τού ανθρώπου, που έστερξαν να δώσουν την κοινωνό συνεισφορά τους.
ΠΟΠ Γουμένισσα, Γουμένισσα Κιλκίς, Μακεδονία
Ξινόμαυρο 70%, Νεγκόσκα 30%
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί με γκρενά ανταύγειες, έχοντας ήπια διαπερατότητα.
Η κάπνα, η έντονη καΐλα και το καψάλισμα έρχονται εμφατικά στην μύτη, φέροντας υψηλή μπαχαρένια τάση από ψητά, τηγανητά και καπνιστά καφετί μπαχάρια, ενω το ξύλο την αποδίδει εξίσου σθεναρά, ίσως και με την αίσθηση υπερβάλλοντος ξυσίματός του. Δυνατή αντίσταση από το φρούτο με τίς ανθικές προεκτάσεις. Τερματικά ώριμα έως αποξηραμένα κεράσια, υποψία cherry liqueur, παστά βύσσινα και κράνα, κόκκινα αγριολούλουδα και pot-pourri. Τα ίχνη από ξερά σύκα εμπλέκονται με δέρμα. Από πίσω η φράουλα το προσπαθεί πολύ να βγει στο προσκήνιο, με αναιμικές λιαστές και παστίλιας σημάνσεις. Τον ρουστίκ παλμό ενδυναμώνει ακραιφνώς ο βοτανικός και φυτικός τόνος με το αποξηραμένο bouquet garni, τα ξερά ντοματόφυλλα, το τσεμένι και το κύμινο. Τα λιγότερα γλυκά μπαχάρια, συγχρωτίζονται με καμένο καφέ και κουβερτούρα.
Deep smoke στο στόμα, και οι συχνότητες τού καψαλισμένου και ξασμένου ξύλου εισέρχονται με επίταση στον ουρανίσκο, με τον εντεταμένο μπαχαρώδη δίαυλο να μην κάνει καμία περικοπή, ίσα ίσα, διέρχεται πλέον αναζωογονημένος και ενισχυμένος. Στον στενό μέτριο όγκο, οι τανίνες εξαιρετικά κακότροπες και στεγνές, έχουν πάρει από τα κουσούρια τής Νεγκόσκας δίνοντας ατενή στυπτικότητα και overt bitterness, επαναφέροντας πίσω φυτικές όψεις με πράσινο ίχνος. Υπάρχει και το φρούτο όμως. Υπάρχει και το μικρό αμπελάκι, που αγωνίζεται να δώσει το στίγμα τής διαφορετικότητάς του. Εκεί, όπου σε άλλες περιπτώσεις τα παραπάνω στοιχεία θα έζωναν ασφυκτικά δημιουργώντας μία αφόρητη κατάσταση, αυτή η παρσέλα αντιτάσσει την δική της δύναμη προσφέροντας τίμια αντίσταση. Το φρούτο, αμιγώς αποξηραμένο πλην όμως διανύοντας και προσμετρώντας όλες τίς πτυχές του, όπου η ελαφρά τονισμένη άνω τού μετρίου οξύτητα φροντίζει να φωτίζει, δεν τα παρατάει δείχνοντας ανάστημα και θέληση. Από κοντά και οι υπόγειες ορυκτές διαδρομές που αναμοχλεύουν όσο μπορούν προς κάτι -έστω και κάτι- ανατασιακό, μέσα στην μεγάλη ροπή σύσφιξης.
Πολύ καλή σε μήκος επίγευση, πλησιάζοντας το μακρά. Ξανά, η πάλη τής θορυβώδους στυπτικότητας τού θηριώδους τανικού φορτίου, των καμένων και καψαλισμένων στοιχείων, των bitter αιχμών, βρίσκει τον αντίλογο τής αποξηραμένης πολλαπλότητας με το κόκκκινο οπλοστάσιο φρούτου και ανθέων, φυτικών και βοτανικών στιγμών και δέρματος, να μην παραδίνεται αμαχητί.
Μακριά από τα αριστουργήματα των εσοδειών τού ’11 και ’17, ακόμα και από κείνη την χρονιά τού ’13, αλλά κι όμως με στίγμα. Η τρέχουσα χρονιά στα ράφια.
Σκληρά κίτρινα πικάντικα τυριά, καπνιστά και καυτερά λουκάνικα, τηγανητά κεφτεδάκια με κύμινο και μαϊντανό, Σμυρναίϊκα σουτζουκάκια, Δραμινά κεμπαπάκια με μπούκοβο και ξερό κρεμμύδι. Βερροιώτικο κουκουλωτό, κοκκινιστή προβατίνα με χοντρό μακαρόνι και τριμμένη παλιά γραβιέρα, μοσχάρι καπαμά, παστιτσάδα με κόκκορα.
