Κονιάματος εγκώμιον.
Ο αόρατος αρμός που ενώνει τρεις ανισοβαρείς αξίες.
Ή αλλιώς, πως ο συνδετικός ιστός, γίνεται σημαντικός.
Πως το να συναθροίσεις τρεις ποικιλίες αμπέλου με εμφανώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, χωρίς να αποδώσεις περισσότερο την μία, δίχως να μειώσεις την ουσία της άλλης, και χωρίς να αφήσεις να εξοκέλλει κάποια απ’όλες.
Οίνος Λευκός Ξηρός Ποικιλιακός, Μονοπήγαδο Θεσσαλονίκης, Μακεδονία
Ασσύρτικο, Ξινόμαυρο, Μαλαγουζιά
Μέτριο λεμονί.
Αρκετά εμφατική μύτη, που ύστερα από ένα πυρηνόκαρπο κρεσέντο βερύκοκκου και ανθέων πορτοκαλιάς, χαλαρώνει γιά να δώσει υπόνοιες λευκόσαρκων με ξύσμα κίτρου, ενώ ο περιβάλλων χώρος δίνει λευκά μπαχαρένια τρίμματα με βοτανικές στίξεις, μέσω ενός εστερικού πεπονάτου περάσματος.
Γεμάτο στο στόμα, λιπαρό, διαθέτει καλή, ενεργητική οξύτητα, που ισομερίζει το πυρηνόκαρπο και ανθικό λευκόσαρκο φρούτο, δίνοντας ένα ελαφρό, προσωρινό προβάδισμα στο λεμονάτο στοιχείο, χωρίς να είναι αυτό που επιβάλλεται αφού το βερύκοκκο καταφέρνει εκ νέου να αναδειχθεί. Λευκό μπαχαρένιο πλαίσιο και πιό διακριτή βοτανική φόρμα, ενώ μετά τον μέσο ουρανίσκο ορυκτές αναλαμπές προσπαθούν να ισοσκελίσουν το έντονο αλκοόλ.
Μέτρια επίγευση, με αρκετή φαινολικότητα και σπαρτά, μικρά ορυκτά σημεία, μπαχαρένια και βοτανική, και με τον έντονο καύσο του αλκοόλ να δίνει θέρμη.
Φαίνεται ασυντόνιστο ακόμα, θα γίνει καλύτερο.
Θαλασσινά και ψάρια, πάστα με λευκή σάλτσα, πουλερικά με βοτανικές λευκές σως, κοτόπουλο Μιλανέζα και κοτόπουλο αλά πολίτα.
