Στις εξέδρες του Laguardia y Elvillar.
Η πρόφαση είναι η χειροκίνητη οργανική επιμέλεια.
Η επίφαση, η υψομετρική ανωτερότητα των ανεμοδαρμένων τοπίων.
Η ισοπεδωτική πραγματικότητα, θέλει το Tempranillo να αποδίδεται με μεγαλιθικά, τερατώδη χαρακτηριστικά, και με επιτήδευση στην μη επισήμανση της Ριοχάνικης καταγωγής του.
Laguardia, Àlava, Ισπανία
Tempranillo
Βαθύ πορφυρό.
Ογκώδης, πληθωρική μύτη, με βουτυράτο, βανιλένιο και καρβονικό αποτύπωμα μελάσας, καψαλισμένης καραμέλας και crème brûlée. Cassis, blackberry και μελανά δενδρόμουρα με τάρτα φραγκοστάφυλου, τοποθετούν το μαύρο στο κέντρο του κάδρου, με πλούσια γλυκά μπαχάρια, σκούρα σοκολάτα και ήπια δερματική νότα, ενώ γλυκό του κουταλιού βύσσινο με γιαούρτι, προσθέτει την κόκκινη πινελιά.
Μουσκάρ’ στο στόμα, θηριώδες, καρβονικό και σταχτένιο, επεξηγεί με εξωστρεφή γευστική αφηγηματικότητα το φρούτο, όπου όπως και στην μύτη, το μαύρο επικρατεί με άνεση. Θερμογόνα αλκοολικό, με πλούσιες, σάρκινες, ισχυρές τανίνες καθώς και επαρκή αποθέματα οξύτητας. Αμολημένη, σοκολατένια γλύκα και από το βαρέλι συν τοις άλλοις, με την γλυκόριζα και την βανίλια να βρίσκουν γευστική εφαρμογή στις ταρτένιες εκφορές του.
Καλή επίγευση σε μήκος, αρκετά τανική και θερμή από το αλκοόλ, όπου τα αναγωγικά, πισσώδη και σταχτένια στοιχεία περισσεύουν, ενώ η ισχυρότητα των τανινών επιδεικνύει bitter στυπτικότητα μέσα στο πλαίσιο με την πικρίζουσα διάθεση των μπαχαριών και της κουβερτούρας.
Ακρότατα νεοκοσμίτικο, χωρίς να είναι κακό αυτό ή να σημαίνει τίποτα.
Τεράστιες σπαλομπριζόλες με σάλτσα Port, κυνήγι με σάλτσα φρούτων του δάσους, σκληρά κίτρινα τυριά, 4-pepper steak, μοσχάρι κατσαρόλας συνοδεία πιλαφιού με μαύρη σταφίδα.
