Ακίβδηλη γαστρονομία.
Ο Αυγουστιάτης αλλιώς.
Δώδεκα ώρες κοραλί αλήθειας.
Μισό εικοσιτετράωρο, και τα ερυθρωπά ειωθότα δεν θα ήταν ποτέ τα ίδια.
ΠΓΕ Πελοπόννησος, Γαστούνη Ηλείας, Πελοπόννησος
Αυγουστιάτης
Απίθανο χρώμα, άνετα το λες και κοκκινέλι αφού είναι κάτι μεταξύ red fox orange και κοραλί, με χάλκινες αυνταύγειες και σχετική θολότητα. Τα σπουδαία πράματα συνεχίζουν και στην μύτη, αφού ζαχαρωμένη παπάγια και καραμελωμένη φλούδα σαγκουΐνι, βρίσκουν το λικέρ αλλά και το σιρόπι τού τελευταίου να περιχύνεται θαρρείς στα ψημένους λωτούς. Αποσπασματική ανθικότητα με σακχαρόπηκτα πορτοκαλί λουλούδια, την ώρα που οι βοτανικές νότες κρατούν γερά μέσα του και αναδεικνύονται συνεχώς, και τα Ανατολίτικα ωχρά και σκουρότερα καφετί μπαχάρια, συνευρίσκονται με απαλή οξειδωτική νύξη. Γήϊνες, τυρφώδεις και βύνης κριθαριού εκφορές. Εργάρα μεγάλη.
Φαντασμαγορική, καθηλωτική νοστιμιά στο στόμα, που δεν σταματάει με τίποτα την πορεία προς την καθιέρωση ενός ιδιόκτητου μοντέλου ηδονικής υπερπλήρωσης των ερυθρωπών οίνων. Πηχτό, σχεδόν κολλώδες και με μεγάλο βάθος, πιό πολύ κατατείνει προς μία προσομοίωση κοκκινελιού παρά ροζέ, με ασύγκριτη γλύκα φρούτου παρότι ξηρό, και με μιά εκφραστικότητά του που σε αφήνει άναυδο στο πως γευστικοποιούνται οι οσφρητικές προσλαμβάνουσες στον ηπίως γεμάτο όγκο. Και αυτό γιατί παρότι η οξύτητα δεν βοηθάει με υψηλές συχνότητες, και μάλλον κυμαινόμενη κάτω τού μετρίου ορίου, παρ’όλ’αυτά όμως το φρούτο διέπεται από τέτοια λεπτομέρεια και επιμερισμό τού οργανοληπτικού του χάρτη, που σε κάνει να αναρωτιέσαι. Και ύστερα αντιλαμβάνεσαι το πόσο καθοριστικό είναι το υψηλό ανατασιακό φορτίο που προσφέρει το διάχυτο ορυκτό πεδίο μπαίνοντας στα παπούτσια τής οξύτητας, καταδεικνύοντας την ανεπάρκειά μας στην κατανόηση τής χαώδους χημείας τού κρασιού. Μεταξένιες, σούπερ απαλές τανίνες που συμβαδίζουν με τον μελένιο και σιροπένιο χαρακτήρα του, ενώ ο πλούτος του καταπίνει την οξειδωτική γραμμή του.
Μακρά, ορυκτή, πολύχρωμη τωόντι επίγευση με πάμπολλες αναλαμπές χαρακτηριστικών, επιμένοντας στίς γήϊνες μα πιό πολύ βοτανικές απολήξεις, που καπλαντίζονται με ισχυρό bitter πρόσημο. Θερμή αλκοολικά παρότι το αναγραφόμενο αλκοόλ δεν το προδιαθέτει, και παραδόξως το σχεδόν ανάξιο λόγου (σε ποσότητα) θειώδες, καίει, άλλο ένα δείγμα τής ανεξερεύνητης αλληλεπίδρασης στοιχείων και παραγόντων στην χημεία τού κρασιού.
Γαστρονομικό μέχρι θανάτου. Καταπληκτικό ακόμη και με πικάντικα λουκάνικα, και φυσικά με άκρως ποιοτικά αλλαντικά, που μάλλον θα πω καλύτερα cured meats αφού μιλάω για μη αλεσμένα. Παϊδάκια με καραμελωμένο πετιμέζι ροδιού, χοιρινό με βερύκοκκα, φραγκόκοτα με γλάσο πορτοκαλιού, ελαφρά αλμυρό πόριτζ βρώμης με καραμελωμένα σε ξίδι τριαντάφυλλου παντσετάκια, για μεγαλύτερη απόλαυση, και ενώ πάει με σωρρεία πληθωρικών πιάτων.
