Μικρές βεργούλες.
Η σοφία τού γέροντα.
Παρμένες από αλλού, καίγονται στην γούβα τής Γαστούνης.
Η εσωτερικότητα τού αυτόριζου Μοσχοφίλερου, μέσα στο μεράκι τού παππούλη που είδε καλά.
Οίνος Λευκός Ξηρός, Γαστούνη Ηλείας, Πελοπόννησος
Μοσχοφίλερο
Μέτριο λεμονί.
Με θεληματική αρωματικότητα, η μύτη δίνει άπλετη τυπικότητα τού σταφυλιού. Τριαντάφυλλο, μιγκές, νυχτολούλουλουδο, γιασεμί και αγιόκλημα, περιπλέκονται με δυνατή βοτανική συνδρομή και λιβάνι, για να σκιαγραφήσουν πλήρως το αμπελογραφικό στάτους του. Ο πλούτος τού εσώτερου φρούτου, κρύβει καλά τις αναφορές μηλίτη τού υφέρποντος οξειδωτισμού του. Κρέμα λεμονιού, ζαρωμένο κυδώνι και κυδωνόπαστο, πουρές μήλου γκόλντεν και apple crumble, πιό πάνω από οτιδήποτε πυρηνόκαρπο πάει να διαφανεί, η μπαχαρένια θεματική του διακριτή με πικάντικο χαρακτήρα.
Το μεγάλο όπλο του είναι η εισχωρητική νοστιμιά του στο στόμα. Παχύ, πηχτό, αρκούντως λιπαρό, δείχνει υψηλά σημεία συμπύκνωσης και συνοχής, που δεν συμμερίζονται αρκετά Μοσχοφίλερα. Έχοντας ξεφλουδίσει την περιττή αρωματικότητα, επικεντρώνεται φανατικά στον πυρήνα, και το φρούτο ανταποδίδει πλουσιοπάροχα την επιμονή του αυτή, καμουφλάροντας παράλληλα την οξειδωτική γραμμή. Πάνω από μέτριος, σχεδόν γεμάτος όγκος, και η απρόσμενα φιλική για την ποικιλία οξύτητα, υφαρπάζει σημεία από την ορυκτή του δεξαμενή, για να μπορέσει να σκαρφαλώσει λίγο πριν το μέτριο ύψος, όμως εξίσου απρόσμενα, παρέχεται ανάταση και φρεσκάδα. Είναι η ίδια οξύτητα, που δεν το κάνει αιχμηρό και σουβλερό, μα αμβλύ και τρυφηλό, διαβάζοντας επαρκέστατα το φρούτο. Ό,τι τού λείπει σε ένταση, έκρηξη και διεμβολισμό, το αναπληρώνει με πολύ σοβαρό βάθος και ηδονιστική διάθεση.
Μακρά πολύ, απίθανη επίγευση, πραγματικά ευφραντική και με πολύ ωραία διέλευση τού φρούτου που παρασέρνει τα μικρά οξειδωτικά ίχνη, ως μη βιώσιμα. Η γλυκερολική ηδύτητά του, και πάλι σε όμορφη ανάγνωση, με τα επιμέρους οργανοληπτικά πικάντικων και βοτανικών συνθέσεων σε περιφερειακό ρόλο και διακριτική παρουσία, όμως η ορυκτότητά του τα βοηθάει να αναδεικνύονται.
Φρονώ πως είναι γνήσιο 90άρι -ίσως και πάνω απ’αυτό-, αλλά θα τού δώσω το εξάμηνό του για να το καβαντζάρει καλά.
Ένα αντισυμβατικό Μοσχοφίλερο που αξίζει να ανακαλυφθεί.
Παρότι όχι όξινο και διατρητικό, θα ήθελα να το δω με μιά χοιρινή κοιλιά με σάλτσα μήλου, ένα αρνίσιο μπούτι με πουρέ τραχανά με αρμπαρόριζα ή εστραγκόν, έτσι, για να δοκιμάσω τα όριά του. Τυριά όπως το γκερεμέζι, θα το κολακέψουν. Στην θάλασσα και τα τοιαύτα, θα προτιμούσα πηχτά σαγανάκια από μύδια και γαρίδες με το κατιτίς τους το βοτανικό αρωματικά, παέγια θαλασσινών. Gnocchi με φασκόμηλο θα ήταν πειρασμός μαζί του.
