Μεγάλοι Χοροί.
Ερωτοτροπία με χώμα κι αλάβαστρο.
Και η κυρά αισθάνεται καλά μες τα χρυσά της.
Μαλεβιζιώτης κι Αγκαλιαστός, κάνουν την Βηλάνα να εισέρχεται σε μυσταγωγικές λατρευτικές ατραπούς.
ΠΓΕ Κρήτη, Κάμπος Αγ. Σύλλα Ηρακλείου, Κρήτη
Βηλάνα
Βαθύ χρυσαφί.
Φανταστική, μαγική μύτη που αρνείται να καταγραφεί οξειδωτική, αφού η κλάση κι ο πλούτος της αποκόπτουν κάθε επίβουλη προσπάθεια χαρακτηρισμού τέτοιου τύπου. Απίθανος εναγκαλισμός εσπεριδοειδούς τροπικού ύφους με τον ζαχαροπλαστικό παράγοντα, και ξεπηδούν γλυκό του κουταλιού νεραντζάκι, μαρμελάδα λεμονιού, citrus muffin, κρέμα πορτοκαλιού και orange tarte tatin, bergamot curd. Η πόρτα βοτανικών κήπων έχει ανοίξει με την τελευταία εισδοχή του περγαμόντο, και αρμπαρόριζα κορυφώνει. Καραμελωμένα χρυσάνθεμα άρχουν μίας ευρείας -βαθιά ώριμης- ανθικής αντίληψης. Εξωτικά μπαχάρια πικάντικου φάσματος, τζίντζερ, σαφράν, κουρκουμάς, μαχλέπι, από τον μεγάλο κατάλογο.
Το πασπάλισμα της χρυσόσκονης ποτίζει το κρασί βαθιά στο στόμα. Ξεμυαλιστικά, σκανδαλωδώς νόστιμο, αφήνεται σε πονηρά μονοπάτια τρυφής, που δείχνουν το μεγαλείο της Βηλάνας, τού κορυφαίου σε αξία και ποιότητα λευκού σταφυλιού της Μεγαλονήσου -που όμως θέλει ειδική μεταχείριση για να είναι τέτοιο-, αφήνοντας πολύ πίσω όψιμες φανφάρες για το υψηλό status του Βιδιανού (που έχει ταβάνι, εν αντιθέσει μ’αυτήν). Βάθος, πλούτος χωρίς όμως επιδειξιομανία, μεγάλη συγκέντρωση και υψηλή πρωτεϊνική σύσταση που δίνει λίπος συντείνοντας και στην λελογισμένη γλύκα, σε έναν ήπια γεμάτο, μελένιο όγκο, με την ένταση να χτυπάει ύπουλα από μέσα. Σε λαμπερά φεγγάρια το συγκρατημένα αρωματικό από μπαχάρια και βότανα φρούτο, που εκτείνεται και καπλαντίζει θαρρείς με διαχυτική διάθεση τον ουρανίσκο, έχοντας έναν εξαίρετο μηχανισμό επιμερισμού, όπως είναι αυτός της πεισματάρικης στην διαπέραση, ζωηρής οξύτητας, αλλά και τού επίμονου ορυκτού.
Πολύ μακρά, ορυκτή επίγευση, σχολαστικά λεπτομερειακή στον οργανοληπτικό ζήλο που επιδεικνύει. Αρκετά θερμή από το αλκοόλ, έχοντας ντριπλάρει όλον τον μέσο ουρανίσκο με ευελιξία που παρέκαμπτε την οξειδωτική σήμανση, κάνει μιά μικρή ξηροκαρπάτη στάση εδώ στο τέλος, ξεγελώντας και πάλι τον οξειδωτισμό.
Το μέγιστο των λευκών Κρητικών σταφυλιών -πάντα όμως υπό προϋποθέσεις στραγγαλισμού κάποιων κουσουριών της- που δείχνει εσχάτως να αγαπάει τον αμφορέα, σε μιά Orange οινοποίηση που θα την κάνει να την λατρέψουν ακόμη και οι φανατικοί εχθροί της. Σε ένα βαρύ στυλ που έψαξε να βρει υψηλούς αλκοολικούς βαθμούς, κάτι όχι συνηθισμένο για Βηλάνα, που όμως δείχνει την πολυμορφικότητα που μπορεί να διακατέχει την ποικιλία.
Για να πάει η δουλειά καλά και να μην υπερφαλαγγίσει με τον χαρακτήρα της το τραπέζι, παχιές σάλτσες και ντρέσινγκς, ημιαρωματικής διάθεσης. Ό,τι γουστάρετε από θαλασσινά, σαγανάκια, ψάρια, πουλερικά και λευκό κρέας, με σάλτσες bigarade, Hollandaise, Andalouse, Custard, Béarnaise, Σαμπάνιας, μουστάρδας βοτάνων και μελιού, αγγουρομαγιονέζας και πάει λέγοντας, θα τα φέρει στα μέτρα του. Ζυμαρικά με πληθωρικές λευκές σάλτσες, φούρνου με λιωμένα τυριά, αλλά και μαμαδέ με αυγολέμονο, θα κάτσουν πολύ καλά.
Τελευταία σκέψη, ένα χοιρινό με πρασοσέλινο αυγολέμονο, θα τίναζε την μπάνκα.
Θα το πήγαινα ακόμα και με λουκάνικα με πορτοκάλι του Μουτεβελή.
