Αστρικά Έτη.
Όταν το Ρωμέϊκο θυμήθηκε την προαιώνια ευθύνη του.
Όταν ο ήλιος στάθηκε μερόνυχτα πάνω του για να τού πάρει την νιότη.
Σαν τού έδωσε την ζωή του πίσω, καμωμένη από γλύκα, χρόνο και κλεισμένο φώς τού Σεπτεμβρίου.
Οίνος Φυσικώς Γλυκύς Λιαστός, Βατόλακκος Χανίων, Κρήτη
Ρωμέϊκο
Μέτριο καφετί, διαπερατό, με κεχριμπαρί, κεραμιδί και υποτυπώδεις ρουμπινί ανταύγειες.
Ο πασίδηλος οξειδωτικός τόνος με την υγρή κόλλα, γίνεται έρμαιο τής ομορφιάς τής μύτης, που τον καταναλώνει πάραυτα. Πλήθος από αποξηραμένα κόκκινα φρούτα, απαυγάζει λιαστά βύσσινα και αφυδατωμένα σμέουρα, ενώ κεράσια, κράνα και κούμαρα, κείτονται φαντασιακά κάτω απ’ τον ήλιο. Λικέρ κράνο. Ευρύ pot-pourri. Ξανθή σταφίδα σε γενναίο ύψος, χαρουπόμελο που σέρνει ξηροκαρπάτες νότες, μέλι καστανιάς. Η γη έρχεται με τύρφη και τριμμένο κεραμίδι. Οκτώ χρόνια βαρελιού αποδίδουν μέγιστο πλούτο γλυκών μπαχαριών, με πολλαπλές εκφάνσεις καφέ και παλαιωμένης σοκολάτας. Παλιό επεξεργασμένο δέρμα, ντελικάτα δοσμένο. Κάπου εντός, κρύβεται αποξηραμένο βοτανικό πεδίο που λες και φωταγωγεί έσωθεν με την Μεσογειακή μακία το κρασί.
Ευγένεια και αριστοκρατική ευμάρεια ξεδιπλώνουν το κρασί στο στόμα, που λες και παραθέτει αρχαϊκή ποικιλιακή σοφία, μαζί με τούς χρόνους που πέρασαν από πάνω του. Πέρα από την ευθεία, αβίαστα γνήσια, σιροπένια νοστιμιά τού φρούτου με την πολύπλοκη σύνθεση αρωμάτων γήϊνων, ξηροκαρπάτων, βοτανικών, μελένιων, λικερένιων και λοιπών νύξεων, απαντάται και εξαίρετη ισορροπία. Στον υπέροχα ζυγισμένο μέτριο όγκο, με την λιπαρότατη, κολλώδη και συμπυκνωμένη συμπεριφορά, τα σάκχαρα αυτού τού λιαστού κρασιού δεν γίνονται ποτέ μονόπαντα, πατερναλιστικά ή και λιγωτικά. Είναι εκεί η εξίσου συμπυκνωμένη οξύτητα υψηλών τόνων και προδιαγραφών που δίνει και δικαίωμα ανάγνωσης ερυθρών εσπεριδοειδών, όπως και η πολύστροφη ορυκτή ενέργεια, που δεν αφήνουν να εξοκέλλει καμία παράσταση περίσσειας ηδύτητας. Οι οξειδωτικοί τόνοι του κρασιού συσσωματώνονται με φυσιολογικότητα εντός του, οι τανίνες περνάνε απαλά, άηχα, πλευστά.
Μακρά, πολύ ενδιαφέρουσας πολυπλοκότητας επίγευση, παρατάσσει ευρύ αρωματικό γευστικό λεξιλόγιο. Πάντα υπό την επιστασία τής ορυκτής ανάτασης και με μιά υποδόρια ενέργεια, μην αφήνοντας ποτέ την οξειδωτική του διάσταση να πάρει κεφάλι.
Η πρώτη κυκλοφορία τέτοιου κρασιού από το οινοποιείο, και το Ρωμέϊκο απαντά ηχηρά σε οχτρούς και πολέμιους με αρχαίες βρισιές. Τα καλαμπαλίκια τής ράτσας του δεν σηκώνουν πολλά.
Γλυκά ταψιού και σιροπιαστά, καρυδόπιτα, ρεβανί, γλυκό κυδώνι φούρνου, πορτοκαλόπιτα.
