Το μητρώο της μοναδικότητας.
Ένα τριακονταετές Ιωβηλαίο τού Δαφνιού.
Η επετειακή σήμανση μίας σπουδαίας επαναφοράς.
Βγάζοντας από τα αζήτητα της ποικιλιακής δεξαμενής, έναν αδάμαντα που έμελλε να δωρίζει ιδιοσυγκρασία.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Δαφνί
Ανοιχτό χρυσαφί αλλά εντόνως πρασινωπό.
Τα τυπικά βοτανώδη αρώματα τής ποικιλίας στην πάντα ποιοτική μύτη, δεν εμφανίζονται πολύ εμφατικά εδώ. Κρύβονται πίσω από το προπέτασμα των κίτρινων φρούτων και λουλουδιών, καθώς και των ώριμων, αλλά και γλασαρισμένων εσπεριδοειδών μα και τών ξυσμάτων τους. Από πίσω όμως, λες και υποβάλλουν τον δοκιμαστή με τίς λεπτεπίλεπτες εδώ, καμφορούχες και πιπεράτες πτυχές τους, δίνοντας και μιά διάσταση αιθέριων ελαίων, και εσπεριδοειδούς αλλά και μπαχαρένιας φύσεως, στο ευρύ, ντελικάτα πικάντικο φάσμα που επιδρούν.
Η νοστιμιά και η γνησιότητα περιμένει εδώ, στον ουρανίσκο, αποτίνοντας τα δέοντα στην ιδιόκτητη συχνότητα τού σταφυλιού. Μεγάλη εκφραστικότητα από το φρούτο, τα αρώματα τού οποίου διαγράφονται καθαρά, με την κιτρινοπράσινη εσπεριδοειδή πλατφόρμα παρούσα έμπροσθεν να δίνει ωριμότητα, και την πικάντικη εξωτική διάθεση των ξυσμάτων της, να αλληλεπιδρά παιχνιδιάρικα με τον υποδόριο βοτανικό τόνο που εκχέει επιδραστικά μικροΐχνη καμφορούχων στιγμών και έλαιου λουΐζας. Από κοντά σε αυτόν τον ιδιαίτερα spicy και πιπεράτο δίαυλο, τα πολυποίκιλα αιθέρια έλαια που αφορούν εσπεριδοειδή και φρεσκοσπασμένους σπόρους μπαχαριών. Ιδιαίτερα λιπαρό και με μιά έντονη γλυκερολική διάθεση, τόσο, που κάνει τον όγκο να φαίνεται γεμάτος, μα η πραγματικότητα τον θέλει υπερπλήρως μέτριο. Την ανάταση και την φρεσκάδα που το διέπει, αναλαμβάνει περισσότερο το διατρητικό ορυκτό, παρά η μεσαία οξύτητα, την ώρα που ο χαμηλός αλκοολικός τίτλος βοηθά τα μέγιστα.
Πολύ καλή, ού μην και εξαιρετική επίγευση, που φορτσάρει σερφάροντας πάνω σε ορυκτό σε σημαντικό μάκρος. Εκεί, επιδίδεται με υψηλότερης έντασης εδώ, βοτανικές εμβολές, οι οποίες διανοίγουν ροές πιπεράτων και με ελαφρά αψάδα, νύξεων από εσπεριδοειδή ξύσματα και piquant μπαχάρια, τα διάφορα αιθέρια έλαια παρεισφρέουν απερίσπαστα.
Τριάντα χρόνια Δαφνί, τριάντα χρόνια συγκίνηση, τριάντα χρόνια θέλξεως ποικιλιακής μοναδικότητας.
Προσωπικά, όταν το Δαφνί είναι έτσι, και όχι εκρηκτικά βοτανικό, το βάζω με τα πάντα. Ψάρια και θαλασσινά, λευκό κρέας και πουλερικά με λευκές λεμονάτες σάλτσες και λαδολέμονα βοτάνων, ζυμαρικά σαφώς αλλά με μιά παραπάνω έμφαση σε εκείνα με πέστο, ημίσκληρα και σκληρά πιπεράτα κίτρινα τυριά. Αν κάτι μού’ρχεται κατευθείαν στο μυαλό, είναι χοχλιοί μπουμπουριστοί με δενδρολίβανο, κατσικάκι με δυόσμο, σκιουφιχτά με πάστα βασιλικού και κοτόπουλο. Γουστάρει επίσης τρελά, μαμαδέ φαγάκια με αυγολέμονο.
