Άσπετον.
Ελάσσον μόνο υπό της πρωτουργού και πρωταίτιας Θείας Δύναμης.
Ιδιόσημον.
Αυτοκέλευστο, ιδρύει την ευγενική γενιά του, αρχής γενομένης και αρχόμενο από το ίδιο.
Αρχιγενές.
Σε ξεκίνημα μεγάλου διανύσματος, προς επίρρωσιν υποθετικής αξίας, προς κατάρριψιν του αμφιγενούς του, ψέμματος και αλήθειας.
Γιά να κρατήσει το μόνο ένα. Αυτό που του χρειάζεται, αυτό που του πρέπει, αυτό που προμηνύθει.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Θραψαθήρι
Μέτριο χρυσαφί.
Συγκρατημένη τροπική ατμόσφαιρα στην μύτη.
Μάνγκο, φραγκόσυκο, λωτός, κίτρινα άνθη, ξερά βότανα, βερύκοκκο και πολύ διακριτικά μπαχαρώδη στοιχεία: το θηρίο κοιμάται.
Όξινη μανία στην ακροκοψιά του καλεμιού που δημιουργεί γλυπτική στον ουρανίσκο.
Ένα μαστίγιο που καθυποτάσσει όλα τα αρώματα, που λες και βρυχώνται άκακα κάτω από το πρόσταγμα του αφέντη.
Εκτός προηγουμένου ένταση από την οξύτητα, που διατάσσει επιτακτικά σε άπνοια, σε ασφυξία τα πάντα, ώσπου ν’αποφασίσει αλλιώς, ο μεγάλος όγκος δεν έχει καμία απολύτως αξία όσο βρίσκεται υπό την πλήρη ομηρία της.
Ορυκτά, πικάντικα βότανα και μπαχάρια, με τροπικούς υπαινιγμούς και υπερόξινα εσπεριδοειδή να επιχειρούν μάταιη απόδραση, αλλά φεύ, το χέρι του αφέντη, στιβαρό, σταθερό, ανοικτίρμον.
Μον’αφήνει να δύσει μακρά η επίγευση, σέρνοντας καύσο από το αλκοόλ και αλέγκρα, πικάντικη θέρμη να σκαλώνει γιά λίγο στις τανίνες που δείχνουν πυγμή.
Αδύνατον να αντληθεί απόλαυση στα τώρα.
Να μαλακώσει, να μερώσει η σκληρή διάθεση του αφέντη, να δει τον χρόνο να του παίρνει την αψάδα.
Μόνο γιά προβατίσια παϊδάκια έως ότου να γλυκάνει.
