Επιφάνιο.
Ζόφου αναδυθέν.
Με σκοπό έναν. Όχι μιά θέση στον ήλιο, όχι να στριμωχτεί στο πλήθος, όχι να επιπλεύσει.
Η μαγική χρονιά το στεφάνωσε με αξίες και δώρα πολλά, τα ανθρώπινα χέρια πίσω απ΄τα γκέμια δείξανε συστολή αυτήν την φορά.
Δεν καταδίκασαν στον εγκιβωτισμό του ξύλου. Δεν αφήσαν την δρύινη υπερβολή να διαφεντέψει. Δώσαν διάδρομο μακρύ να τρέξει, να φύγει αλαφιασμένο μόνο του, σαν τα Κρητικά αγρίμια να σκαρφαλώσει στις κορφάδες.
Ο καθαρόαιμος Κρης δείχνει χαρακτήρα, δείχνει πως θέλει να τρώσει κάστρα άπαρτα, να εκθρονίσει την καθεστηκυία τάξη, να εγκαθιδρύσει δικιά του νέα. Ο χρόνος θα είναι σύμμαχός του, μα πρέπει ο αμαξάς πίσω από την άμαξα να δείξει επιδεξιότητα, σοφία, εγκράτεια. Και μετά, όλα θα έρθουν μόνα τους.
ΠΓΕ Κρήτη, Δαφνές Ηρακλείου, Κρήτη
Βιδιανό
Μέτριο προς βαθύ λεμονί.
Σαγήνη και φοβερή διαύγεια στη έκφραση, η μύτη συναρπάζει. Βερυκοκκένιος πλούτος, καθαρότητα, ντελικάτα λευκά άνθη με κλημεντίνες, το άγγιγμα της δρυός και της ακακίας φειδωλό, στο βάθος του φόντου πικάντικα βότανα με σαφράν και τζίντζερ.
Η ένταση χτυπάει απ’όλες τις γωνίες στον ουρανίσκο, ίντσα δεν υπάρχει που να μην καταλαμβάνεται απ’την αφεντοσύνη του.
Οξύτητα με ηλεκτρική ενέργεια, διοχετεύει το γλυκό φρούτο στους γευστικούς κάλυκες, με επιταγή να χαρακτεί εσαεί στις οσφρητικές μνήμες. Μεγάλο, πλατύ, σάρκινο σχεδόν, με ηδονική γλύκα, μεταφέρει τα βερύκοκκα και τα ερυθρωπά εσπεριδοειδή σε άλλη κλίμακα, τα κάνει δώρο, χοή σε λάγνο βωμό, με λίπος αλλά και διαύγεια, πως γίνεται.. Πικραλίδα και άνθη σαμπούκο, μέλι πορτοκαλιάς και κείνα τα βότανα που κρυφά έρχονται από πίσω, να έρπουν θαρρείς και κουρκουμάς και σαφράν είπαμε, να δίνονται κι’αυτά.
Μόνο μακρά η επίγευση, που αφήνει πολλά στο διάβα της και πράσινο τσάι και υποψία ορυκτού, αλκοόλ που δεν θέλει να κρυφτεί και φαινολικό χάδι και βοτανική θελκτική πίκρα.
Σκορπιός μεγάλος γιουβέτσι. Και βλαχοσφυρίδα θέλω, Epinephelus caninus. Και κριθαρότο αστακοουρών με ξύσματα εσπεριδοειδών και σαφράν. Και χοιρινό με βερύκοκκα.
