Προς την απεμπλοκή.
Σε ένα πιό ξεκάθαρο τοπίο, που θα στρεσάρει λιγότερο και θα αποσυντονίζει ακόμα λιγότερο στα ράφια.Γιά έναν καταναλωτή που βομβαρδίστηκε από πρωτάκουστα χαοτικό αριθμό ετικετών τα προηγούμενα χρόνια, επιφέροντας σύγχυση.
Που ταλαιπωρήθηκε περισσότερο, από την αρχική πρόθεση της διευκόλυνσης μιάς επιλογής από μιά διευρυμένη δεξαμενή, που θα του έλυνε τα χέρια.
Αυτό θα πρέπει να είναι το μότο γιά την χρηστικότητα ενός portfolio κρασιών και φυσικά δεν συνιστά υπόδειξη, αλλά ευχολόγιο. Γιά μιά ιστορική εταιρία που προσπαθεί να ανακτήσει την χαμένη της αίγλη που τρώθηκε -και- από λανθασμένες επιλογές και αν μη τι άλλο, της αξίζει χωρίς δεύτερη σκέψη κάτι καλύτερο.
ΠΓΕ Κοιλάδα Αταλάντης, Αταλάντη, Στερεά Ελλάδα
Sauvignon Blanc, Μαλαγουζιά, Ρομπόλα
Μέτριο λεμονί.
Αρκετά έντονη μύτη ώριμων πυρηνόκαρπων και λευκόσαρκων, σχετικά ώριμη, με χτυπητά πικάντικα βοτανικά και μπαχαρώδη στοιχεία, τόστ, πράσινο δαμάσκηνο, αρχίζοντας με τον αερισμό να γίνεται ιδιαίτερα διεισδυτική.
Ισορροπημένο, πικάντικο στο στόμα, με την οξύτητα να κάνει καλή δουλειά και να εξωθεί τις εντυπώσεις προς την εσπεριδοειδή πλευρά, όσο απλώνεται το πυρηνόκαρπο, spicy και μπαχαρώδες φρούτο στο άνω του μετρίου βάρους σώμα.
Μετά τον μέσο ουρανίσκο ασβεστολιθικά σκασιματάκια γίνονται ιδιαίτερα αντιληπτά.
Η επίγευση ξεπερνάει σοβαρά το μέτριο όριο, πολύ κιμμωλιώδης και λεμονάτη, με λίγο, φευγαλέο τανικό κρατηματάκι και μικρής έντασης χορτώδες, γρασιδένιο στίγμα.
Λευκό κρέας με απαλές λευκές σάλτσες βοτάνων, πάστα με κοτόπουλο, linguine με γαρίδες, ψάρια και θαλασσινά, σουφλέ τυριών.
