Σαν πρωινό ξύπνημα.
Το εγερτήριο της φύσης εντός.
Tο Πλυτό όμως, έπαψε να λειτουργεί αποκλειστικά προειδοποιητικά.
Η κορμοστασιά του μέσα στ’ αμπέλια, άξιζε να φιγουράρει μόνη της στο Κρητικό catwalk.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Πλυτό
Βαθύ λεμονί.
Η εξαιρετικά καλαίσθητη μύτη ενσωματώνει το ποσοστό τού βαρελιού όμορφα. Ώριμα κίτρινα, μαραμένα σχεδόν εσπεριδοειδή, αλλά το φρούτο διστάζει να πατήσει σε ζαχαροπλαστικές περιοχές, αφού κρατάει ακόμα φρεσκάδα. Μόνο μιά ικμάδα από κρέμα λεμονιού και ποσέ φράπα, τού προσδίδουν ελάχιστη φαντασιακή γλύκα. Κίτρινα λουλούδια, κι αυτά αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στο γινωμένο τους, και το καραμελωμένο πεδίο. Υπάρχει ζυμαρένια πρόσοδος και κάτι σαν ζαχαρωμένη ψίχα λεμονιού, οι παλιοί ίσως θυμούνται. Απαντάται εντεταμένη βοτανικότητα, πολύ κομψή, ενέχοντας την όψη τού πικραμύγδαλου, ίσως και φρέσκου λυκίσκου, ενώ μπαχαράτα κυμαίνεται σε υψηλούς spicy ωχροπράσινους τόνους, και πάλι όμως με τακτ.
Η σοβαρότητα είναι η απόλυτη λέξη που το χαρακτηρίζει, αφού είναι ένα κρασί όχι επίδειξης και φλυαρίας, από κείνα που αποφεύγουν τις φανφάρες γιά να κρατήσουν την ουσία. Μεστό, απέριττα νόστιμο και καίριο σε ό,τι καταπιάνεται αισθητηριακά, βαστάει πολύ σφιχτά το σώμα του σε έναν μέτριο και λίγο παραπάνω, ελαιώδη όγκο, με έκτακτο μέλημα στις ισορροπίες του, τις οποίες φροντίζει σχολαστικά. Καλή ένταση που χωρίς να προβοκάρει κρατάει μόνιμο ενδιαφέρον, ενώ η τεταμένη ορυκτή ραχοκοκκαλιά του ενδυναμώνει την ισχυρή δομικότητά του, εκπεφρασμένη με έναν διακριτό φαινολικό ιστό. Η τονισμένη οξύτητα, αποφασίζει να πετάξει το τεχνικό δελτίο στα σκουπίδια, προσδίδοντας υπέροχα εύγευστη αλατότητα, και αποδίδοντας το φρούτο ως έχει, με πηγαία εκφραστικότητα, φωτίζοντας πολύ ωραία τις bitter, amarone πτυχές και τον πικάντικο και πιπεράτο μπαχαρώδη διάδρομο. Εξαιρετική η δρύϊνη τοποθέτηση μέσα του.
Μακρά, υψηλά φαινολική και ορυκτή και υφάλμυρη επίγευση, με ακραία πλέον συμπεριφορά στην πιπεράτη έξαρση των μπαχαριών και βοτάνων, ενώ το πικραμύγδαλο και ο λυκίσκος διαφεντεύουν με απίθανο bitter σκέρτσο, αφήνοντας πίσω τους το πράσινο φυστίκι Αιγίνης. Το θειώδες φαίνεται με καυστικό τρόπο.
Θα γίνει καλύτερο τού κερατά.
Αν είναι εκπληκτικό με θαλασσινά και ψάρια -που είναι-, άλλο τόσο και περισσότερο είναι με κρέας από στεριά και αέρα. Η μαντεμένια γάστρα με το σύμμικτο κατσίκι και χοιρινό, με καρότα, κρεμμύδι, ξινή ντομάτα, χμέλι σουνέλι και πράσινο πιπέρι, αναστέναξε με την παρουσία του. Κοτόπουλο σούβλας και γεμιστό με θυμάρι, λεμονόκουπες και πεκορίνο, θα πάθουν τα ίδια προφανώς. Κίτρινα πικάντικα σκληρά τυριά, ζυμαρικά με πηχτές λευκές κρεμώδεις σάλτσες με ξύσμα λεμονιού, γεμιστά πιπέρια, γεμιστά κολοκυθάκια αυγολέμονο.
