Δευτεροπαντρεμένο.
Από τότε που το Μερκουραίϊκο έκανε τα προξενιά.
Κι έκτοτε, το Refosco ένιωσε μια θερμή αγκάλη όπως την πρώτη αγάπη.
Στα χώματα της Πελοποννήσου, στα Διάσελλα τής Ολυμπίας, τα αυτόριζα ξηρικά πρέμνα, αισθάνονται σαν στο σπίτι τους.
ΠΓΕ Ηλεία, Σκιλλουντία Ολυμπίας, Ηλεία, Πελοπόννησος
Refosco
Μέτριο προς βαθύ ρουμπινί με ιώδεις ανταύγειες.
Το πολυεπίπεδο τής μύτης, την φέρνει πρώτα να εκδίδει φρεσκάδα κόκκινων φρούτων και ανθέων, την οποία μεγεθύνει η έντονη θεματική φυτικών και βοτανικών προσμίξεων. Κι έρχεται από πίσω το υψηλό σκοράρισμα από back door ζωϊκότητα, με μιά γοητευτική τραγίλα, για να εδραιώσει το επιθυμητά ακάθαρτο στίγμα της. Λικερένια νότα με μιά αδεϋδική ανάγνωση, πολλά γλυκά μπαχάρια, mochaccino και κακάο, espresso και κουβερτούρα για την σκουρότερη εκδοχή, σε χαμηλό κατώφλι καβουρντισμένοι ξηροί καρποί και απαλή πηλώδης αναφορά, τελειώνουν με ήπιο γήϊνο κατευόδιο.
Η κερασένια ανάκρουση ηχεί ωραία στον ουρανίσκο, συνοδευόμενη από βαθιά ώριμα, ζαρωμένα δαμάσκηνα καθώς και βύσσινα που έχουν γεράσει πάνω στον μίσχο, διατηρώντας ωστόσο τον διεγερτικό όξινο τόνο τους: είναι η καλή, ζωηρή οξύτητα που προσωποποιείται από τα τελευταία, και επιδοκιμάζει την μεστή νοστιμιά τού κόκκινου φρούτου με τις ανθικές προεκτάσεις και την πολυχρωμία τού ζωϊκού και φυτικοβοτανικού παράγοντα. Ζουμερός ο όγκος σε ένα ελαφρά άνω τού μετρίου βάρος, με ωραία πλαστικότητα την οποία προάγουν οι εξαίρετης δουλειάς τανίνες, που παρουσιάζονται ευλύγιστες και σαρκώδεις, σε μέτριο και ίσως λίγο παραπάνω ύψος. Υπάρχει σοβαρή συμπύκνωση που δεν ωθεί όμως τα πράγματα στα όριά τους, και ένα αξιομνημόνευτο βάθος, πράγματα που πιθανόν θα δώσουν στο κρασί στο εγγύς μέλλον μιά ποιοτική μετατόπιση προς τα πάνω.
Μακρά, πολύ ζουμερή επίγευση που χαρίζει απόλαυση και πολυπλοκότητα, ενώ το πηλώδες ορυκτό απλώνεται πλέον διακριτά. Οι τανίνες σε πιό εύρωστη θεώρηση, δεν ενοχλούν. Πέρα από τα μπαχαρένια, σοκολατένια, φυτικά και περισσότερα εδώ βοτανικά στοιχεία με την ζωϊκή επένδυση, την χαλαρή ξηροκαρπάτη νύξη, απαντάται μιά γλυκόξινη τάση, ιδιαίτερα αρεστή. Το αλκοόλ ακούγεται, όπως και το θειώδες με πολύ ήπια καυστικότητα.
Η τρέχουσα χρονιά, που σαν να κρυφολέει ότι ίσως θα γίνει καλύτερη συν τω χρόνω.
Το ιδανικό του είναι ένα ευρύ πλατώ κίτρινων σκληρών τυριών, με τα οσμηρά να έχουν προβάδισμα. Είναι ύπουλο, καθώς μπορεί να πατρονάρει με την υφέρπουσα ζωϊκότητά του, οπότε θέλουμε αντίμετρα. Χοιρινό γάστρας με ντομάτα και σάλτσα Ajika, κατσίκι φούρνου, κοκκινιστό κι αυτό με καπνιστή sriracha, καπνιστά, χωριάτικα και ριγανάτα λουκάνικα, κόκκορας κρασάτος με χυλοπίτες, κοκκινιστή μανέστρα με βοδινή ουρά, λαζάνια, παστίτσιο, αρνίσια συκωταριά.
