Βλαστάρια ενός βαρέος φορτίου.
Το υπεραιωνόβιο γονεϊκό χωράφι.
Η μετεγκατάσταση με τις παρμένες βέργες της Σητείας.
Το γηραλέο βιός της Ανατολικής Κρήτης, σε έναν δύσκολο απεικονισμό στο Μαύρο Σπήλιο.
ΠΓΕ Κρήτη, Αλάγνι Ηρακλείου, Κρήτη
Λιάτικο
Μέτριο διαπερατό ρουμπινί.
Ζαχαρωμένα κόκκινα φρούτα, καραμελωμένα ερυθρά αλλά και σκουρότερα άνθη, η μαρτυρία από μιά βαθιά ωρίμανση των σταφυλιών. Κεράσια, βατόμουρα και σμέουρα φέρουν το άνωθεν στίγμα, αγριολούλουδα το πλαισιώνουν, ενώ έντονες φυτικές νύξεις διαπερνούν την αίσθηση μιάς αλκοολικής μύτης. Το μόλις τρίμηνο ξύλο, ακούγεται λίγο άκομψα με μιά αντίληψη σανιδίλας αρχικά, το μαζεύει κατόπιν γιά να δοθεί όμως με ένα αλδεϋδικό βερνικένιο πρόσημο. Γλυκά μπαχάρια, ψημμένος καφές και σκούρα σοκολάτα συναρτούν το περιρρέον περιβάλλον.
Το λιγωτικό ηδύ ποτάμι, επιβεβαιώνεται με την νοητή εμβάπτιση του ζαχαρωμένου φρούτου σε cherry liqueur, δημιουργώντας μιά έξτρα φλόγωση από την καταλυτική θέρμη. Στον γεμάτο όγκο η γλύκα είναι καπελωτική, κάνοντας την ισορροπία να αισθάνεται άβολα μιάς και η οξύτητα λειτουργεί κάτω των περιστάσεων και κάτω του μετρίου. Τα όχι πολλά, αλλά αρκετά στην περίπτωση 1,86 g/lt των σακχάρων, συνηγορούντως τού 14,7% αλκοόλ, επιβάλλονται πλήρως, φρεσκάδα γιόκ. Η φυτική νότα ακούγεται, το βαρέλι ανιχνεύεται και ταυτοποιείται όπως στην όσφρηση, όχι δηλαδή ιδανικά, οι άνω του μεσαίου ύψους τανίνες προσπαθούν να συνταχθούν σε μιά βαριά στρογγυλάδα, πλην όμως βγαίνουν απ΄το κάδρο.
Μετρίου μήκους επίγευση, με τον καύσο από το αλκοόλ να κατακαίει σε βάθος. Γλυκιά μέχρις εσχάτων με την μικρή ορυκτή υπόνοια να μην μπορεί να ανασχέσει το βάρος, οι τανίνες εκδιώνονται περαιτέρω προς την περιφέρεια, η φυτικότητα γαντζώνεται γερά.
Σμυρναίϊκα σουτζουκάκια πλημμυρισμένα σε κοκκινιστή σάλτσα, χοιρινό με πιπεριές Φλωρίνης και πράσα στο κιούπι, ημίσκληρα κίτρινα τυριά, κοζάκικα λουκάνικα με πάπρικα, ξυδάτα Κρητικά, Τρικάλινά με πράσο. Η μελιτζάνα ισοφαρίζει την γλύκα, ιμάμ, πουτσάκια, χουνκιάρ μπεγεντί αρνίσιο, μοσχάρι με μελιτζάνες στην κατσαρόλα.
