Τέχνεργον.
Η μαρτυρία των αναθημάτων του ανθρώπου στο άγνωστο.
Ο μέγας ίσκιος του μοναχικού πεύκου πάνω στο ανθολόγιο του πολιτισμού.
Στο chai του πόθου, οι νυχτιές δεν περνούν. Ο χρόνος μένει παγωμένος σε μιά αέναη ακροβασία πάνω στις χορδές των μελλουμένων και των στιγμών που πέρασαν.
Pomerol AOC, Pomerol, Bordeaux, Γαλλία
Merlot 92%, Cabernet Franc 8%
Βαθύ ρουμπινί-γκρενά, θολό.
Το άγγιγμα της Γαίας στην μύτη.
Τρούφα, porcini, βρεγμένο χώμα, τα στρώματα του χρόνου που παίνεψαν την κλιμάκωσή του.
Μέσα, με το επίχρισμα κάστανου και χαρουπιού, το φρούτο ανασαίνει βαλσάμικα με κερασένιες και δαμασκηνένιες αναπνοές που έχουν περάσει πιότερο στην αποξηραμένη εκδοχή.
Μπαχαράτο και καφέϊνο ζώσιμο, ντελικάτο δέρμα, αχνό, τα ξερά βότανα δίνουν πινελιές στον καμβά.
Άωτον, ακρότατον της ευγένειας και του εξωτισμού στο στόμα, η ραφινάτη ακτινοβολία της γης του Pomerol περνάει σε ραδιοκύματα χρονικών παραστάσεων και ενόρμησής της. Ζουμί ηδονής που περιέχει μικροκαρέ των καιρών, τα τρουφένια και γήϊνα αρώματα ποτίζουν βαθιά το φρούτο, που παίρνει δυνάμεις, φρεσκάδα, παλμό και γλυκόξινη ένταση. Η φορτισμένη τάση της οξύτητας ραίνει με σαγκουΐνι και πασπαλίζει με σούμακ, δίνοντας όξινα εμβάσματα βύσσινου και άγουρου cranberry, αναγεννώντας την αποξηραμένη υπόστασή του.
Απαλό χάδι από δέρμα στον πλήρη, γεμάτο όγκο που δεν κραυγάζει, τέλειες, σκονισμένες τανίνες, και μετά τον μέσο ουρανίσκο αναλαμβάνει η πηλώδης ορυκτότητα να φωτίσει τον θόλο, με αλληλεπιδρούσες αιχμές παλιών μπαχαριών, καφέ, χαρουπιού, σκόνης από κεραμιδότριμμα, αλλά και ροές από λιασμένα βότανα, να καταγάγουν νίκη της πολυπλοκότητας. Υπάρχει περιρρέουσα θέρμη και ένταση από το αλκοόλ.
Μακρά, πολύ μακρά, ορυκτότατη και ιδιαίτερα αλκοολική επίγευση, και το έργο ξεκινά με super slow motion στάσεις γιά να μην κλείσει ποτέ.
Από τα παλιά κλήματα της ιδιοκτησίας.
Η μαρτυρία του wine expert Jan Vandenecker, και στενού φίλου της οικογένειας Thienpont, πως πρόκειται γιά κάτι ανώτερο από πολλούς τρύγους του κανονικού Le Pin που έχει δοκιμάσει, την ημέρα της γευσιγνωσίας, τείνει να είναι σύμφωνη με την δική μου, παρότι οι τρεις σοδειές του Le Pin που αξιώθηκα να γευτώ, ανάγονται στην μακρινή δεκαετία του ’90, χωρίς λεπτομερείς σημειώσεις τότε.
Η ίδια μαρτυρία πως πρόκειται γιά τους τρύγους του 2001, 2002, παρότι θεωρητικά τριλογία τριών τρύγων, την καθιστά εξαιρετικά αξιόπιστη.
Ετοιμάστε τα καλύτερα άγρια porcini, μαζί με σπιτικές, πλατιές χυλοπίτες με κατσικίσιο γάλα, με sous vide καπάκι από ωριμασμένο κιλότο ελαφιού.
Θα έλεγα κάτι γιά αρκούδα, αλλά θα με κλείσει μέσα το δασαρχείο.
